Ochotnicze Straże Pożarne

ZADANIA OCHOTNICZYCH STRAŻY POŻARNYCH

Zadania ochotniczych straży pożarnych wynikają z ustawy z dnia z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej. Ochotnicze straże pożarne realizują zadania na rzecz ochrony ludności, ochrony przeciwpożarowej oraz ratownictwa, a także prowadziły na szeroką skalę działania profilaktyczne skierowane głównie do młodzieży. Podstawowymi celami i zadaniami Ochotniczych Straży Pożarnych (OSP) wynikającymi m.in. z ich statutów jest prowadzenie działalności mającej na celu zapobieganie pożarom, udział w akcjach ratowniczych przeprowadzanych w czasie pożarów oraz innych zdarzeń niebezpiecznych i klęsk, a także informowanie ludności i istniejących zagrożeniach.

Jednostki Ochotniczych Straży Pożarnych jako organizacje pozarządowe, funkcjonujące w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79 poz. 855 ze zm.) oraz ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U z 2002 r. Nr 147 poz.1229 ze zm.), stanowią ważny element ww. systemu bezpieczeństwa państwa. Współpraca w ramach systemu ratowniczo-gaśniczego to przede wszystkim współdziałanie podczas akcji ratowniczych na terenie kraju z udziałem specjalistów, grup ratowniczych, zastosowania sprzętu, przygotowanie wspólnych programów szkoleniowych dotyczących zasad udzielania pierwszej pomocy, stosowania podstawowych technik ratowniczych, tworzenie programów informujących o zagrożeniach katastrofami, klęskami żywiołowymi, pożarami i innymi zagrożeniami spowodowanymi siłami przyrody lub działalnością człowieka, a także udostępnienie pozostających w dyspozycji stron zasobów, na potrzeby akcji ratunkowych i szkoleń.

Z informacji przekazanych przez Komendę Główną PSP wynika, iż na do krajowego systemu ratowniczo–gaśniczego włączonych jest ponad 3700 ochotniczych straży pożarnych. Daje to siłę około 120 tys. druhów w wieku od 18 do 60 lat oraz około 7300 samochodów pożarniczych..

Z chwilą rozpoczęcia procesu włączania jednostek OSP do KSRG tj. od 1995 r. wzrósł zakres zadań strażaków – ochotników. Do głównych zadań realizowanych przez jednostki OSP, w tym w ramach KSRG należy:

  • gaszenie pożarów;
  • ratownictwo techniczne, w szczególności na drogach;
  • ewakuacja poszkodowanych lub zagrożonych ludzi i zwierząt oraz zagrożonego mienia;
  • oznakowanie i zabezpieczenie miejsc prowadzenia działań ratowniczych,
  • prowadzenie działań ratowniczych na obszarach wodnych, w tym podczas powodzi,
  • usuwanie skutków zdarzeń w szczególności po przejściu anomalii pogodowych i udzielanie pomocy socjalnej poszkodowanym.
     

Ochotnicze Straże Pożarne ściśle współdziałają z jednostkami organizacyjnymi Państwowej Straży Pożarnej oraz innymi podmiotami i instytucjami w celu zapewnienia bezpieczeństwa obywateli na terenie swego działania (miasta i gminy) lub wspomagając sąsiednie obszary w ramach odwodów operacyjnych lub uzgodnień o pomocy wzajemnej.

Warto, zauważyć także, iż dotychczasowa dominacja problematyki zapobiegania i gaszenia pożarów w codziennej praktyce formacji ochotniczej przenosi się stopniowo na inne rodzaje ratownictwa, w tym głównie ratownictwa technicznego, podczas zdarzeń na drogach, gdzie stosowane są inne techniki prowadzenia działań ratowniczych. W zależności od specyfiki obszaru chronionego należy także wspomnieć o działaniach OSP prowadzonych na obszarach wodnych i działaniach przeciwpowodziowych. W obszarze szeroko rozumianej ochrony ludności należy uwzględnić także przygotowanie ratowników – ochotników do organizacji ewakuacji ludzi i mienia podczas dużych pożarów, powodzi i innych katastrof (zwłaszcza będących wynikiem anomalii pogodowych) oraz świadczenie pomocy między miejscowościami i gminami w zakresie zakwaterowania, żywienia i innej pomocy socjalnej.

Zgodnie z § 2 rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji z dnia 14 września 1998 r. w sprawie zakresu, szczegółowych warunków i trybu włączania jednostek ochrony przeciwpożarowej do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, ochotnicze straże pożarne mogą być włączane do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, wtedy gdy posiadają:

  1. co najmniej dwa średnie lub ciężkie samochody pożarnicze,
  2. wyszkolonych ratowników w liczbie zapewniającej pełną obsadę co najmniej dwóch samochodów pożarniczych,
  3. skuteczny system łączności powiadamiania i alarmowania,
  4. urządzenia łączności w sieci radiowej systemu na potrzeby działań ratowniczych oraz która pozostaje w stałej gotowości do podejmowania działań ratowniczych.

Do systemu może być włączona także jednostka, która nie spełnia powyżej wymienionych warunków, jeśli jej działalność ma zastosowanie w warunkach przewidzianych w planie działań ratowniczych. Oceny tych warunków dokonuje właściwy miejscowo komendant powiatowy Państwowej Straży Pożarnej.

Ponadto, włączenie jednostki do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego jest poprzedzone zawarciem porozumienia między właściwym miejscowo komendantem powiatowy PSP, podmiotem tworzącym jednostkę, a przedmiotową jednostką. Porozumienie powinno określać:

  • siły i środki jednostki przewidziane do wykorzystania w systemie,
  • zadania ratownicze przewidziane dla jednostki w ramach systemu,
  • wymaganą liczbę i poziom wyszkolenia ratowników w jednostce,
  • sposób utrzymania stanu gotowości jednostki do działań ratowniczych,
    w szczególności w zakresie:
  1. sprawności technicznej samochodów pożarniczych i ich wyposażenia,
  2. przygotowania ratowników do działań,
  3. przebiegu alarmowania,
  • sposoby alarmowania jednostki,
  • warunki rozwiązania porozumienia.

Procedura włączania jednostki OSP do ksrg wygląda następująco:
Komendant Powiatowy PSP przedstawia właściwemu komendantowi wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej wykaz jednostek, z którymi zawarł ww. porozumienie.

Następnie na wniosek właściwego komendanta wojewódzkiego PSP, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej wydaje decyzję w sprawie włączenia jednostki do systemu i jednocześnie prowadzi ewidencję jednostek ochrony przeciwpożarowej włączonych do systemu.

W przypadku stwierdzenia przez miejscowego komendanta rejonowego PSP nieprzestrzegania przez jednostkę włączoną do systemu, postanowień zawartych
w porozumieniu, wyznacza on tej jednostce termin, w jakim ma zostać przywrócony stan określony w porozumieniu

Dofinansowanie działalności OSP.
Jednostki Ochotniczych Straży Pożarnych, funkcjonując w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79 poz. 855 ze zm.) oraz ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2002 r. Nr 147 poz.1229 ze zm.), mogą korzystać z przewidzianych prawem form pomocy:

1. Środki finansowe przekazywane Zarządowi Głównemu Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na podstawie corocznie zawieranej umowy.

Środki te przeznaczone są na realizację zadań obejmujących między innymi przygotowania jednostek OSP do organizowania i prowadzenia akcji ratowniczej w czasie walki z pożarami oraz likwidacji miejscowych zagrożeń, w tym budowy i remonty remiz strażackich.

Środki finansowe z dotacji MSWiA mają znaczący wpływ na poprawę wyposażenia ochotniczych straży pożarnych w sprzęt pożarniczy, wyposażenie ochrony osobistej strażaka, samochody pożarnicze, a poprzez budowę i remonty remiz poprawiony zostanie stan techniczny bazy osp. Strażacy ochotnicy szkolą się i nabywają umiejętności praktyczne niezbędne do działań ratowniczo-gaśniczych. Obozy młodzieżowych drużyn pożarniczych, jak i turnieje wiedzy pożarniczej przygotują młodzież do bezpiecznych zachowań.

Środki finansowe zostaną przeznaczone na:

  • zakup umundurowania strażackiego,
  • zakup sprzętu przeciwpożarowego,
  • organizację turniejów wiedzy pożarniczej,
  • szkolenia z zakresu ochrony przeciwpożarowej podczas obozów Młodzieżowych Drużyn Pożarniczych,
  • organizację zawodów sportowo – pożarniczych,
  • organizację szkoleń z zakresu ochrony przeciwpożarowej i ratownictwa tj. kwalifikowanej pierwszej pomocy medycznej,
  • współudział w organizacji budowy i remontów 235 remiz ochotniczych straży,
  • karosacje samochodów pożarniczych w liczbie 41 szt.,
  • zakup samochodów pożarniczych, motopomp i sprzętu ratownictwa technicznego.


Zestawienie środków finansowych przyznanych w ramach dotacji na realizację zadań ochrony przeciwpożarowych przez ochotnicze straże pożarne.

rok

dotacja w całości

wydatki bieżące

wydatki majątkowe

2006

25 992 000 zł

12 409 000 zł

13 583 000 zł

2007

27 492 000 zł

11 409 000 zł

16 083 000 zł

2008

33 674 000 zł

12 671 000 zł

21 003 000 zł

2009

30 314 000 zł

12 671 000 zł

17 643 000 zł

2010

27 526 000 zł

11 404 000 zł

16 122 000 zł

2011 28 247 000 zł 12 000 000 zł

16 247 000 zł

2012 28 247 000 zł 13 247 000 zł

15 000 000 zł

2013 31 247 000 zł 16 247 000 zł

15 000 000 zł

 
 

Zadanie zlecone przez Ministra SW realizowane jest przez Zarząd Główny Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP oraz 16 Zarządów Oddziałów Wojewódzkich Związku Ochotniczych Straży RP.


2. Środki finansowe ujęte w budżecie państwa (części 42 dział 754 rozdział 75409) - Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej.


Zgodnie z art. 33 ustawy o ochronie przeciwpożarowej Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej dokonuje rozdziału wyżej wymienionych środków pomiędzy jednostki ochotniczej straży pożarnej działające w ramach krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad rozdziału środków finansowych przeznaczonych wyłącznie na cele ochrony przeciwpożarowej, wskazuje, iż środki finansowe są przeznaczane wyłącznie na cele ochrony przeciwpożarowej, w szczególności na:

  1. zapewnienie gotowości bojowej ochotniczym strażom pożarnym, zwłaszcza na:
    1. zakup urządzeń i sprzętu przeciwpożarowego, specjalistycznej odzieży ochronnej oraz chemicznych środków gaśniczych,
    2. pokrywanie kosztów zakupu paliwa, olejów i smarów oraz na remonty generalne środków transportu,
  2. budowę i modernizację obiektów strażnic
  • w zakresie nie sfinansowanym z budżetu państwa.

Środki finansowe mogą być przeznaczane również na badania naukowe i działalność racjonalizatorską w zakresie bezpieczeństwa pożarowego i innych zagrożeń oraz propagowanie bezpieczeństwa pożarowego.

Wysokość tych środków określana jest corocznie przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w drodze rozporządzenia w sprawie wysokości środków finansowych i ich podziału między jednostki ochrony przeciwpożarowej działające w ramach krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.

  • w 2006 r. - 24 mln zł
  • w 2007 r. - 29 mln zł
  • w 2008 r. - 28 mln zł
  • w 2009 r. - 36 mln zł.

3. Środki pochodzące z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przeznaczonych na zakup i karosację samochodów pożarniczych, wysokość których określana jest w formie aneksu do porozumienia ministrów: Środowiska oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji.

  • w 2006 r. - 3.900 tys. zł,
  • w 2007 r. - 1.400 tys. zł.
  • w 2008 - 1 250 tys. zł.
  • w 2009 r. - 1 mln zł.

Poszczególne umowy dotyczące ww. środków zawierane są przez jednostki OSP bezpośrednio z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Powyższe czynności odbywają się bez udziału MSW.

4. Środki przekazywane przez zakłady ubezpieczeń - na podstawie przepisów art. 38 ust. 1a ustawy o ochronie przeciwpożarowej - Zarządowi Głównemu Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP oraz Komendantowi Głównemu PSP.
Zgodnie z treścią Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad rozdziału środków finansowych przeznaczonych wyłącznie na cele ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 53, poz. 564 ze zm.), podział wyżej wymienionych środków dokonywany jest na podstawie indywidualnych wniosków jednostek ochrony przeciwpożarowej, przekazywanych w zależności od źródła dofinansowania odpowiednio do:

  • ZG ZOSP RP - za pośrednictwem właściwych terytorialnie zarządów wojewódzkich Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP wraz z opinią właściwego terytorialnie zarządu powiatowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP;
  • Komendanta Głównego PSP - za pośrednictwem właściwych terytorialnie komendantów wojewódzkich PSP wraz z opinią właściwego terytorialnie komendanta powiatowego PSP.

5. Środki rzeczowe - zgodnie z art. 31 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, Państwowa Straż Pożarna obowiązana jest do przekazywania nieodpłatnie, ochotniczym strażom pożarnym, technicznie sprawnego, zbędnego sprzętu i urządzeń. W tym celu zainteresowana jednostka OSP powinna zwrócić się z wnioskiem zaopiniowanym przez ZWOSP, za pośrednictwem komendanta powiatowego PSP, do właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego PSP.


6. Środki przekazywane przez samorządy terytorialne – na podstawie przepisów art. 32 ust. 3b Ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2002 r.
Nr 147 poz. 1229 ze zm.), dających możliwość ubiegania się przez OSP o finansowanie zakupu sprzętu niezbędnego dla prowadzenia działalności statutowej u odpowiedniego terytorialnie wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Zgodnie z ww. przepisami ustawowymi, jednostka samorządu terytorialnego może przekazywać ochotniczym strażom pożarnym środki pieniężne w formie dotacji.

Art. 29 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej wprowadza generalną zasadę, iż koszty funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej pokrywane są z:

  1. budżetu państwa,
  2. budżetów jednostek samorządu terytorialnego,
  3. dochodów instytucji ubezpieczeniowych, ubezpieczających osoby prawne i fizyczne,
  4. środków własnych podmiotów, o których mowa w art. 17, które uzyskały zgodę Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na utworzenie jednostki ochrony przeciwpożarowej.

Z punktu widzenia ochotniczych straży pożarnych najistotniejsze jest finansowanie ich działalności przez jednostki samorządu terytorialnego, ponieważ podmioty te w największym zakresie brać będą udział w finansowaniu działalności OSP. W szczególności dotyczy to Gminy, na terenie której dana OSP ma swoją siedzibę.
Zapisy art. 32 ust. 2-3 ustawy o ochronie przeciwpożarowej stanowiące, iż koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej OSP, bezpłatnego umundurowania członków OSP, ubezpieczenia w instytucji ubezpieczeniowej członków ochotniczej straży pożarnej i młodzieżowej drużyny pożarniczej (przy czym ubezpieczenie może być imienne lub zbiorowe nieimienne), koszty okresowych badań lekarskich, o których mowa w art. 28 ust. 6 ponosi gmina są zapisami przykładowymi i nie wyczerpującymi całego zakresu finansowania OSP, ponieważ muszą być powiązane z brzmieniem art. 29 ustawy. Ponadto, wskazują na obowiązki jednostek samorządu terytorialnego w zakresie finansowania OSP. Zostały zaś enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę niektóre z nich by zwrócić uwagę na ich ważkość, a ponadto odróżnić od części kosztów, które w przypadku OSP ponosi budżet państwa - udział w kosztach utrzymania OSP będących w krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym, koszty szkoleń prowadzonych dla członków OSP przez Państwową Straż Pożarną (art. 34 i art. 35 ustawy o ochronie przeciwpożarowej).

Obowiązki jednostek samorządu terytorialnego w zakresie ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej wynikają także z treści art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, które zaliczone zostały do zadań użyteczności publicznej gminy (art. 9 ust. 4 ustawy).
Z powyższymi przepisami powiązane są normy dotyczące sposobów finansowania przedsięwzięć ze środków publicznych. Zastosowanie tu mają przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych.

Przed dniem 25 września 2008 r. w przypadku OSP w grę wchodziło unormowanie zawarte w art. 176 tej ustawy. Zgodnie z nim podmioty niezaliczone do sektora finansów publicznych i niedziałające w celu osiągnięcia zysku mogą otrzymywać z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacje na cele publiczne związane z realizacją zadań tej jednostki. Zlecenie zadania i udzielenie dotacji następuje zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Zmiana, co do możliwości finansowania ich działalności w zakresie wykraczającym poza unormowanie zawarte w art. 32 ust. 2-3 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, uległa po nowelizacji ustawy o ochronie przeciwpożarowej, która dokonana została ustawą z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o ochronie przeciwpożarowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 163, poz. 1015), która weszła w życie z dniem 25 września 2008 r. Art. 1 pkt 3 lit. c tejże ustawy dodał do art. 32 ustawy o ochronie przeciwpożarowej ust. 3b o treści: „Jednostki samorządu terytorialnego mogą przekazywać ochotniczym strażom pożarnym środki pieniężne w formie dotacji".

Nowy przepis dotyczy wszystkich jednostek samorządu terytorialnego, a więc szczebla gminnego, powiatowego i wojewódzkiego. Koreluje on z przepisami ustawy o finansach publicznych, a w szczególności z zapisem art. 174 ust. 2, który przewiduje, iż z budżetu jednostki samorządu terytorialnego mogą być udzielane dotacje przedmiotowe również innym podmiotom niż zakładom budżetowym i gospodarstwom pomocniczym, o ile tak stanowią odrębne przepisy (w przypadku OSP tym przepisem jest powyżej powołany art. 32 ust. 3b ustawy o ochronie przeciwpożarowej). Tryb udzielania dotacji w oparciu o normę art. 174 ustawy o finansach publicznych jest prostszy niż w przypadku dotacji udzielanej na podstawie art. 176 ustawy o finansach publicznych. Kwoty i zakres dotacji musi jedynie określić uchwała budżetowa danej jednostki samorządu terytorialnego.

Nowe uregulowanie prawne nie wyłączyło jednocześnie możliwości uzyskiwania dotacji z jednostek samorządu terytorialnego na podstawie art. 176 ustawy o finansach publicznych.

W konkluzji do powyższych rozważań należy stwierdzić, że zadania przewidziane w art. 29 i art. 32 ust. 2-3 ustawy o ochronie przeciwpożarowej Gmina (na terenie której ma siedzibę dana OSP) finansuje bezpośrednio w oparciu o przepisy tejże ustawy, zaś cele wykraczające poza koszty funkcjonowania OSP określone w ustawie o ochronie przeciwpożarowej mogą być finansowane przez Gminę w trybie art. 174, bądź art. 176 ustawy o finansach publicznych, oczywiście z zachowaniem wszelkich przewidzianych prawem warunków. Jednostki samorządu terytorialnego (szczebla powiatowego i wojewódzkiego oraz gminnego, z wyłączeniem gminy, na której terenie działa dana OSP - jej dotyczyło zdanie poprzednie) mogą finansować działalność OSP w trybie art. 174, bądź art. 176 ustawy o finansach publicznych

IV. Ekwiwalent pieniężny za udział w działaniu ratowniczym lub szkoleniu pożarniczym organizowanym przez Państwową Straż Pożarną lub gminę.

Stosownie do art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, członek ochotniczej straży pożarnej, który uczestniczył w działaniu ratowniczym lub szkoleniu pożarniczym organizowanym przez Państwową Straż Pożarną lub gminę, otrzymuje ekwiwalent pieniężny. Ekwiwalent, nie przysługuje członkowi ochotniczej straży pożarnej za czas nieobecności w pracy, za który zachował wynagrodzenie.

Istotne znaczenie ma zarazem regulacja, zawarta w art. 28 ust. 1 zdanie drugie ustawy o ochronie przeciwpożarowej, zgodnie z którą wysokość ekwiwalentu ustala rada gminy w drodze uchwały. Regulacja ta wprowadzona została na mocy art. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o ochronie przeciwpożarowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1015) i weszła w życie 25 września 2008 r. Przed nowelizacją przepis art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej nie określał sposobu ustalania wysokości ekwiwalentu pieniężnego, organy gmin nie posiadały zatem kompetencji w zakresie ustalania wysokości ekwiwalentu. Brak powyższych uprawnień potwierdzało orzecznictwo sądów administracyjnych – por. wyrok Naczelnego Sąd Administracyjnego z dnia 13 lipca 2006 r. (sygn. akt I OSK 614/06), w którym NSA stwierdził, że „rada gminy nie jest uprawniona do podejmowania na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229 ze zm.) uchwały ustalającej wysokość ekwiwalentu pieniężnego wypłacanego członkowi ochotniczych straży pożarnych”. Obecnie jednak na skutek wskazanej wyżej nowelizacji ustawy o ochronie przeciwpożarowej wysokość ekwiwalentu ustalana jest w drodze uchwały przez radę gminy.

Równocześnie w myśl art. 28 ust. 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej wysokość ekwiwalentu pieniężnego nie może przekraczać 1/175 przeciętnego wynagrodzenia, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przed dniem ustalenia ekwiwalentu, za każdą godzinę udziału w działaniu ratowniczym lub szkoleniu pożarniczym. Ustawa o ochronie przeciwpożarowej określa zatem maksymalną wysokość ekwiwalentu.

W dotychczasowej praktyce władze samorządowe, w zależności od interpretacji art. 28 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o ochronie przeciwpożarowej, decydowały o wypłacie ekwiwalentu lub też nie, sugerując się najczęściej opinią właściwej miejscowo Regionalnej Izby Obrachunkowej, która jest organem uprawnionym do nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego w zakresie spraw finansowych oraz dokonującym kontroli gospodarczo finansowej i zamówień publicznych.

Należy zauważyć, iż w przypadku, gdy gmina nie zgadza się z rozstrzygnięciem nadzorczym danej regionalnej izby obrachunkowej, wówczas zgodnie z art. 92a ustawy o samorządzie gminnym może zaskarżyć je do właściwego miejscowo wojewódzkiego sądu administracyjnego.

 

link do strony ZG ZOSP RP
 

Mapa serwisu