• Akty wykonawcze do Ustawy o referendum ogólnokrajowym wydane przez Ministra SWiA
• Projekt ustawy o wyborze członków Parlamentu Europejskiego
• Cudzoziemcy w Polsce
• Wyciąg z podstawowych przepisów prawnych
• Sprawy obywatelskie
• Konstytucja
• Zezwolenia i koncesje
• Bezpieczeństwo wewnętrzne
• Administracja publiczna
• Organizacja MSW
• Wyznania religijne
• Dokumenty ONZ

Strona główna / Ministerstwo / Prawo / Inne akty prawne / Projekt ustawy o wyborze członków Parlamentu Europejskiego /

Projekt z dnia 24 czerwca 2003 r.

USTAWA
z dnia ...... 2003 r.

o  wyborze  członków  Parlamentu  Europejskiego ¹⁾

Rozdział 1

Przepisy  ogólne

Art. 1.

Ustawa określa zasady i tryb zgłaszania kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego, przeprowadzania w Rzeczypospolitej Polskiej wyborów do Parlamentu Europejskiego i zasady uczestniczenia w nich obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, jak i innych obywateli Unii Europejskiej, oraz zasady prowadzenia i finansowania kampanii wyborczej,  warunki ważności wyborów, a także warunki sprawowania mandatu członka Parlamentu Europejskiego.²⁾

Art. 2.

1. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wybiera się 50 członków Parlamentu Europejskiego według zasady proporcjonalności.

2.  Wybory członków Parlamentu Europejskiego są wolne, powszechne i bezpośrednie oraz przeprowadzane w głosowaniu tajnym.

3.  W wyborach członków Parlamentu Europejskiego głosować można tylko osobiście i tylko jeden raz.

Art. 3.

Członków Parlamentu Europejskiego wybiera  się na lat pięć.

Art. 4.

Członkowie Parlamentu Europejskiego są przedstawicielami społeczności obywateli Unii Europejskiej; nie są związani instrukcjami wyborców i nie mogą być odwołani.

Art. 5.

Mandatu członka Parlamentu Europejskiego nie można łączyć ze sprawowaniem stanowiska:

1)  członka Komisji Wspólnot Europejskich;

2)  sędziego, rzecznika generalnego lub kanclerza Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot  Europejskich albo Sądu Pierwszej Instancji;

3)  członka Zarządu  Europejskiego Banku Centralnego;

4)  członka Izby Obrachunkowej Wspólnot Europejskich;

5)   Rzecznika  Praw  Obywatelskich Wspólnot Europejskich;

6) członka Komitetu Ekonomicznego i Społecznego Wspólnot Europejskich oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej;

7)  członka komitetów lub innych ciał powołanych stosownie do postanowień Traktatów ustanawiających Europejską Wspólnotę Gospodarczą i Europejską Wspólnotę Energii Atomowej w celu zarządzania funduszami Wspólnot albo wykonujących stałe bezpośrednie zadania administracyjne;

8) członka Rady Dyrektorów, Komitetu Zarządzającego lub funkcjonariusza Europejskiego Banku Inwestycyjnego;

9) czynnego urzędnika lub pracownika instytucji Wspólnot Europejskich albo Europejskiego Banku Centralnego.

Art. 6.

1.      Mandatu członka Parlamentu Europejskiego nie można łączyć z sprawowaniem mandatu posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej albo senatora Rzeczypospolitej Polskiej.

2.      Członek Parlamentu Europejskiego nie może być jednocześnie w Rzeczypospolitej Polskiej  członkiem Rady Ministrów ani  sekretarzem stanu oraz zajmować stanowiska lub funkcji, których stosownie do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw nie można łączyć z mandatem posła lub senatora.

 

Rozdział 2

Prawa wyborcze

Art. 7.

1. Prawo wybierania (czynne prawo wyborcze) członków Parlamentu Europejskiego ma  każdy obywatel polski stale zamieszkujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat i jest umieszczony w rejestrze wyborców.

2.      Nie mają  prawa wybierania osoby :

1)      pozbawione praw publicznych prawomocnym orzeczeniem sądu;

2)      pozbawione praw wyborczych prawomocnym orzeczeniem Trybunału Stanu;

3)      ubezwłasnowolnione prawomocnym orzeczeniem sądu.

 

Art. 8.

1.  Prawo wybierania członków Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej ma również obywatel Unii Europejskiej niebędący obywatelem polskim, który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat, oraz  stale zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest umieszczony w rejestrze wyborców.

2.  Prawa wybierania  nie ma osoba pozbawiona  praw wyborczych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, którego jest obywatelem.

Art. 9.

Prawo kandydowania (bierne prawo wyborcze) do Parlamentu Europejskiego przysługuje osobie mającej  prawo  wybierania,  która  najpóźniej w dniu głosowania kończy  21 lat  i od  5  lat  stale  zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

 

Rozdział 3

Zarządzanie wyborów

Art. 10.

1. Wybory członków Parlamentu Europejskiego odbywają się  w okresie wyborczym ustalonym zgodnie z  przepisami  prawa obowiązującego w Unii Europejskiej.

2. Wybory członków Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej zarządza  Prezydent  Rzeczypospolitej, w drodze postanowienia, nie później niż na 90 dni przed dniem  wyborów,  wyznaczając ich datę na dzień wolny od pracy w okresie wyborczym, o którym mowa w ust. 1. W  postanowieniu  podaje się do wiadomości publicznej liczbę członków Parlamentu Europejskiego wybieranych  w  Rzeczypospolitej  Polskiej.

3.  Postanowienie, o którym mowa w ust. 2, ogłasza się także w języku angielskim, zwanym dalej „językiem roboczym”.

Art. 11.

1.  Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej o zarządzeniu wyborów podaje się do wiadomości  publicznej  i  ogłasza  w  Dzienniku  Ustaw  Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 5 dniu od dnia zarządzenia wyborów.

2.  W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, Prezydent Rzeczypospolitej, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej, określa dni, w których upływają terminy wykonania czynności wyborczych przewidzianych w ustawie (kalendarz wyborczy).

3.  Jeśli  liczba  członków  Parlamentu  Europejskich  wybieranych  w  Rzeczypospolitej  Polskiej zgodnie z  przepisami  prawa obowiązującego w Unii Europejskiej ulega  zwiększeniu  albo  zmniejszeniu, liczbę  tę  Prezydent  Rzeczypospolitej  podaje  do  wiadomości  publicznej  w  postanowieniu,  o  którym  mowa  w  art.  10  ust. 2.

Rozdział 4

Organy wyborcze

Art. 12.

1. Wybory  przeprowadzają:

1)      Państwowa Komisja Wyborcza

- powołana na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja  wyborcza  do  Sejmu    Rzeczypospolitej Polskiej  i  do  Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 46, poz. 499, Nr 74, poz. 786, z 2002 r. Nr 14, poz. 128, Nr 113, poz. 984 i Nr 127, poz. 1089 oraz z 2003 r. Nr 57, poz. 507), zwanej dalej „Ordynacją wyborczą do Sejmu i do Senatu”;

2) okręgowe komisje wyborcze;

3) obwodowe komisje wyborcze

 - powoływane na zasadach określonych w Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

2.  Do Państwowej Komisji Wyborczej, okręgowych i obwodowych komisji wyborczych  stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu i  do  Senatu oraz przepisy wykonawcze  wydane na ich podstawie.

Art. 13.

1. Można być członkiem tylko jednej komisji wyborczej. Nie mogą być członkami komisji kandydaci na członków Parlamentu Europejskiego, pełnomocnicy wyborczy i pełnomocnicy finansowi komitetów wyborczych oraz mężowie zaufania.

2. Członkowie komisji tracą członkostwo w komisji z dniem podpisania zgody na kandydowanie na członka Parlamentu Europejskiego bądź objęcia funkcji pełnomocnika lub męża zaufania, o których mowa w ust. 1.

3. Członkowie  komisji  nie mogą  prowadzić  kampanii  wyborczej na rzecz poszczególnych kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego oraz list kandydatów.

Art. 14.

Do członków  komisji  wyborczych stosuje się odpowiednio przepisy art. 35  Ordynacji  wyborczej do  Sejmu  i  do  Senatu oraz przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie.

 

Rozdział 5

Spis wyborców

Art. 15.

1. Osoby, którym przysługuje prawo wybierania w wyborach członków Parlamentu Europejskiego, wpisuje się do spisu wyborców.

2.  Wyborca  może być wpisany  do spisu wyborców tylko w jednym  obwodzie  głosowania.

3.      Obywatel Unii Europejskiej, niebędący obywatelem polskim, który stale zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wpisywany  jest  do  spisu  wyborców, jeśli  został  umieszczony  w stałym  rejestrze  wyborców,  na  zasadach  określonych w Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

 

Art. 16.

1.  Spis wyborców służy do przeprowadzania głosowania w  wyborach członków Parlamentu Europejskiego.

2.  Spis wyborców jest sporządzany i aktualizowany przez gminę jako zadanie zlecone, na podstawie stałego rejestru wyborców w gminie, prowadzonego na zasadach określonych w  przepisach  Ordynacji  wyborczej do  Sejmu  i  do  Senatu.

3.  Spis wyborców sporządza się w 2 egzemplarzach, oddzielnie dla każdego obwodu głosowania, według miejsca zamieszkania wyborców, najpóźniej w 14 dniu przed dniem wyborów.

4.  W spisie wyborców umieszcza się nazwisko i imiona, imię ojca, datę urodzenia, numer ewidencyjny PESEL i adres zamieszkania wyborcy.

5.   Zmiany  w  spisie wyborców mogą być dokonywane tylko w  przypadkach określonych  w przepisach, o których mowa w art. 17.

6.      Jeden egzemplarz spisu wyborców przekazuje się w przeddzień wyborów przewodniczącemu właściwej obwodowej komisji wyborczej.

 

Art. 17.

1.  Do wyborców niepełnosprawnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 18 Ordynacji wyborczej do  Sejmu  i  do Senatu.

2.  Do  wyborców  przebywający  czasowo na  obszarze gminy stosuje się odpowiednio przepisy  art. 19 Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

3.  Do sporządzania spisów wyborców  w szpitalach i zakładach pomocy społecznej stosuje się odpowiednio przepisy art. 20 ust. 1 i  2  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

4.  Do sporządzania spisów wyborców  w zakładach karnych i aresztach śledczych stosuje się odpowiednio przepisy art. 20 ust. 3-  5  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

5.  Do żołnierzy pełniących zasadniczą lub okresową służbę wojskową oraz pełniących służbę w charakterze kandydatów na żołnierzy zawodowych lub odbywających ćwiczenia i przeszkolenie wojskowe, a także junaków odbywający zasadniczą służbę w obronie cywilnej poza miejscem stałego zamieszkania stosuje się odpowiednio przepisy art. 21  Ordynacji  wyborczej do  Sejmu  i  do  Senatu oraz przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie.

 

Art. 18.

1.      Zaświadczenia o prawie do głosowania wydaje urząd gminy stosownie do przepisów art. 23 ust. 1  Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

2.       O dopisaniu lub wpisaniu do spisu wyborców osób, o których mowa w art. 17
ust. 1 – 5, niezwłocznie zawiadamia się urząd gminy właściwy ze względu na miejsce ich stałego zamieszkania lub ostatniego zameldowania na pobyt stały.

 

Art. 19.

1.   Spis wyborców jest udostępniany, na pisemny wniosek, do wglądu w urzędzie gminy.

2.  Wójt lub burmistrz (prezydent miasta), który sporządził spis wyborców, powiadamia wyborców, w sposób zwyczajowo przyjęty, o sporządzeniu spisu oraz o miejscu i czasie jego udostępniania.

 

Art. 20.

1.  Każdy może wnieść odpowiednio do wójta lub burmistrza (prezydenta miasta), który sporządził spis wyborców, reklamację w sprawie nieprawidłowości sporządzenia spisu.

2. W sprawach, o których mowa  w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy  art. 15  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu, z tym że terminy rozpatrzenia reklamacji i wniesienia skargi do sądu rejonowego wynoszą dwa dni.

 

Art. 21.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, na wniosek Państwowej Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia:

1)      sposób sporządzenia i udostępniania spisu wyborców, ustalając w szczególności:

a)      wzór spisu,

b)      metody jego aktualizacji,

c)      wzór wniosku o udostępnienie spisu,

d)      wzory wykazów osób przebywających w szpitalach, zakładach opieki społecznej, zakładach karnych i aresztach śledczych, w których utworzono obwody głosowania,

e)      wzór zawiadomienia o dopisaniu lub o wpisaniu wyborcy do spisu w innym obwodzie głosowania,

-         uwzględniając odrębności przy sporządzaniu spisu dla gmin mających status miasta oraz dla obwodów utworzonych w szpitalu, zakładzie opieki społecznej, zakładzie karnym lub areszcie śledczym, przypadki w których następuje dopisanie lub wykreślenie ze spisu wyborców, miejsce, czas i formę udostępnienia spisu;

2) wzór zaświadczenia o prawie do głosowania uwzględniający dane umożliwiające identyfikację osoby, której zaświadczenie dotyczy oraz sposób jego wydawania.

 

Rozdział 6

Okręgi wyborcze

Art. 22.

W celu przeprowadzenia wyborów członków  Parlamentu  Europejskiego tworzy się na obszarze Rzeczypospolitej  Polskiej  wielomandatowe okręgi wyborcze.

Art. 23.

1.   Podział  na  okręgi  wyborcze,  ich  numery  i  granice, a także siedziby  okręgowych  komisji wyborczych  określa  załącznik  do  ustawy.

2.  Informacje o okręgu wyborczym podaje się do publicznej wiadomości wyborcom danego okręgu wyborczego w formie obwieszczenia Państwowej Komisji Wyborczej najpóźniej w  45 dniu przed dniem wyborów. Druk i rozplakatowanie obwieszczeń zapewnia Krajowe Biuro Wyborcze.

3.      Informacje, o których mowa w ust. 2, podaje się do wiadomości publicznej także w języku roboczym.

 

Rozdział  7

Obwody głosowania

Art. 24.

1.   Głosowanie w wyborach członków Parlamentu Europejskiego przeprowadza się w stałych obwodach głosowania utworzonych na obszarze gminy na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. Nr 95, poz. 602 i Nr 160 poz. 1060 oraz z 2001 r. Nr 45, poz. 497 i Nr 89, poz. 971 oraz z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 113, poz. 984 i Nr 127,
poz. 1089).

2.  Do obwodów głosowania, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 30  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

3.  Zmian w podziale na obwody głosowania, jeżeli konieczność taka wynika ze zmian granic gminy lub zmiany liczby mieszkańców na obszarze danego obwodu w gminie, dokonuje się na zasadach i w trybie określonym w  ustawie, o której mowa w ust. 1, najpóźniej w  45 dniu przed dniem wyborów.

 

Art. 25.

1.  Informacje o numerach i granicach obwodów głosowania oraz siedzibach obwodowych komisji wyborczych, podaje do wiadomości publicznej przez rozplakatowanie wójt lub burmistrz (prezydent miasta) najpóźniej 30 dnia przed dniem wyborów.

2.   Informację, o której  mowa  w ust. 1,  podaje się także w  języku  roboczym.

 

 

Rozdział 8

Komitety  wyborcze.

Zgłaszanie  list  kandydatów  na  członków  Parlamentu  Europejskiego

Art. 26.

1.  Komitety  wyborcze  w  imieniu  partii  politycznych  lub  wyborców  wykonują czynności wyborcze, a w szczególności: zgłaszają kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego oraz prowadzą, na zasadzie wyłączności, kampanię  wyborczą  na  ich  rzecz.

2.  Do komitetów wyborczych, o których mowa w  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 96 – 106 Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

Art. 27.

1.      Komitet  wyborczy  może  zgłosić  w każdym okręgu wyborczym jedną  okręgową listę kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego, zwaną dalej “listą okręgową”.

2.      Liczba kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego zgłaszanych na liście okręgowej nie może być mniejsza niż 3 i większa niż 9.

3.      Kandydować  można  tylko w  jednym okręgu  wyborczym i tylko z jednej listy okręgowej.

4.      Partie polityczne, które wchodzą w skład koalicji wyborczej, nie mogą zgłaszać list kandydatów  samodzielnie.

Art. 28.

1.  Wyborca  może  udzielić  pisemnego  poparcia  więcej  niż  jednej liście okręgowej. Wycofanie udzielonego poparcia nie rodzi skutków prawnych.

2.  Wyborca udzielający poparcia liście okręgowej składa podpis obok czytelnie wpisanego swojego nazwiska i imienia, adresu zamieszkania i numeru ewidencyjnego PESEL.

3. Wykaz podpisów musi zawierać na każdej stronie nazwę komitetu wyborczego zgłaszającego listę, numer okręgu wyborczego, w którym lista jest zgłaszana, oraz adnotację:

“Udzielam poparcia liście kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego  zgłaszanej przez .............................................................................. (nazwa komitetu wyborczego)  w okręgu wyborczym ...................... (numer okręgu) w wyborach członków Parlamentu Europejskiego zarządzonych na ........................................... (dzień, miesiąc, rok).”.

Art. 29.

1.  Zbieranie podpisów osób popierających listę okręgową może być dokonywane tylko w miejscu, czasie i w sposób, które wykluczają groźbę, podstęp lub stosowanie jakichkolwiek nacisków zmierzających do uzyskania podpisów.

2.  Zabrania się zbierania podpisów osób popierających listę okręgową na terenie jednostek wojskowych i innych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej oraz oddziałów obrony cywilnej, a także skoszarowanych jednostek podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

3.  Zabrania się  wynagradzania pieniężnego w zamian za zbieranie lub złożenie podpisu pod zgłoszeniem listy okręgowej.

Art.  30.

Lista okręgowa powinna być poparta, w sposób, o którym mowa w art. 28, podpisami co najmniej 20 000 wyborców stale zamieszkałych w danym okręgu wyborczym.

Art. 31.

1.  Listę okręgową zgłasza się do okręgowej komisji wyborczej najpóźniej do godziny  24.00 w 40 dniu przed dniem wyborów.

2.  Zgłoszenia listy okręgowej dokonuje osobiście, na piśmie, pełnomocnik wyborczy lub upoważniona przez niego osoba, zwani dalej “osobą zgłaszającą listę”. W razie zgłoszenia listy przez upoważnioną przez pełnomocnika osobę do zgłoszenia dołącza się dokument stwierdzający udzielenie upoważnienia, ze wskazaniem zakresu udzielonego upoważnienia, oraz dane upoważnionej przez pełnomocnika osoby: imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL.

Art. 32.

1.      Zgłoszenie listy okręgowej powinno spełniać warunki wynikające z przepisów art. 144
ust. 1 –  4, ust. 5 pkt 1 i 2 i ust. 6  Ordynacji  wyborczej do  Sejmu  i  do  Senatu.

2.      W  przypadku  zgłoszenia  kandydatury  obywatela  Unii Europejskiej  niebędącego obywatelem polskim,  kandydat  spełniający  warunki  określone w  art. 9,  do pisemnie  wyrażonej  zgody na  kandydowanie jest obowiązany dołączyć:

1)  oświadczenie stwierdzające,  że:

a) został on  wpisany w Rzeczypospolitej Polskiej  do  stałego  rejestru  wyborców  w  gminie,  w  której  stale  zamieszkuje oraz

b) nie  ubiega  się  o  mandat  członka  Parlamentu  Europejskiego  w  innym państwie członkowskim  Unii;

2) zaświadczenie wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którego jest obywatelem, że nie pozbawiono go prawa do kandydowania w wyborach w tym państwie lub że organ ten nie posiada informacji o ewentualnym pozbawieniu go tego prawa.

 

Art. 33.

1.  Okręgowa komisja wyborcza, przyjmując zgłoszenie listy okręgowej, bada, w obecności osoby zgłaszającej listę, czy spełnia ono warunki, o których mowa w art. 32, i wydaje osobie zgłaszającej listę pisemne potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia. Wzór potwierdzenia określi Państwowa Komisja Wyborcza.

2.  Arkusze wykazu podpisów  okręgowa  komisja wyborcza numeruje i opatruje każdy arkusz swoją pieczęcią.

3.  Po sprawdzeniu prawdziwości danych zawartych w wykazie podpisów przyjęte arkusze wykazu podpisów komisja przechowuje w zapieczętowanych pakietach. Udostępnienie i rozpieczętowanie pakietów może nastąpić wyłącznie na potrzeby postępowania przed sądami i organami prokuratury, w obecności członka okręgowej komisji wyborczej; o terminie czynności zawiadamia się niezwłocznie osobę zgłaszającą listę.

 

Art. 34.

1.  Okręgowa komisja wyborcza rejestruje listę okręgową zgłoszoną zgodnie z przepisami ustawy, sporządzając protokół rejestracji. Po jednym egzemplarzu protokołu doręcza się osobie zgłaszającej listę oraz przesyła Państwowej Komisji Wyborczej.

2. Jeżeli zgłoszenie ma wady inne niż brak wymaganej liczby prawidłowo złożonych podpisów wyborców, komisja wzywa osobę zgłaszającą listę do ich usunięcia w terminie 3 dni. W przypadku nieusunięcia wady w terminie komisja postanawia o odmowie rejestracji listy w całości lub co do poszczególnych kandydatów. W razie odmowy rejestracji w odniesieniu do niektórych kandydatów listę  rejestruje się w zakresie nieobjętym odmową.

3.  Postanowienie okręgowej komisji wyborczej o odmowie rejestracji, o którym mowa w
ust. 2, wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie osobie zgłaszającej listę. Od postanowienia osobie zgłaszającej listę przysługuje prawo odwołania do Państwowej Komisji Wyborczej w terminie 3 dni od dnia doręczenia. Od postanowienia wydanego w wyniku rozpatrzenia odwołania nie przysługuje środek prawny.

4.  Przy rejestracji list okręgowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 148  i  art. 149  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

 

Art. 35.

1. Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie protokołów rejestracji list okręgowych przyznaje w drodze losowania, najpóźniej w 30 dniu przed dniem wyborów, jednolity numer dla list tego samego komitetu wyborczego zarejestrowanych więcej niż w jednym okręgu wyborczym.

2.  Do postępowania w sprawie losowania numerów list okręgowych stosuje się odpowiednio  przepisy art. 150 i art. 151  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

 

Art. 36.

1.  Okręgowa komisja wyborcza sporządza obwieszczenia o zarejestrowanych listach okręgowych, zawierające informacje o ich numerach, nazwach i skrótach nazw komitetów wyborczych oraz dane o kandydatach zawarte w zgłoszeniach list.

2.  Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 1, przesyła się dyrektorowi właściwej terytorialnie delegatury Krajowego Biura Wyborczego, który zapewnia jego druk i rozplakatowanie na obszarze okręgu wyborczego najpóźniej w 10 dniu przed dniem wyborów. Jeden egzemplarz obwieszczenia przesyła się niezwłocznie Państwowej Komisji Wyborczej.

3.   Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 2, ogłasza się także w języku roboczym.

 

 

Art. 37.

1.  Okręgowa  komisja wyborcza skreśla z zarejestrowanej listy okręgowej nazwisko kandydata na członka Parlamentu Europejskiego, który zmarł, utracił prawo wybieralności lub złożył komisji oświadczenie na piśmie o wycofaniu zgody na kandydowanie.

2.  Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z zarejestrowanej listy nastąpiło wskutek śmierci kandydata i powoduje, że na liście tej pozostaje mniej niż 3 kandydatów, komisja zawiadamia osobę zgłaszającą  listę o możliwości zgłoszenia nowego kandydata. Uzupełnienia listy dokonuje się najpóźniej w 15  dniu przed dniem wyborów; w  takim przypadku  przepisu  art. 30  nie stosuje się.

3.   Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z listy nastąpiło z innej przyczyny niż śmierć kandydata lub lista  nie została uzupełniona  z  uwzględnieniem terminu, o którym mowa w ust. 2,  a  na liście  pozostaje mniej niż 3 kandydatów, komisja unieważnia rejestrację tej listy. Od postanowienia wydanego w tej sprawie nie przysługuje środek prawny.

4.  W  przypadku rozwiązania  komitetu wyborczego w  trybie, o którym mowa w  art. 106 ust. 3  Ordynacji  wyborczej do  Sejmu  i  do  Senatu, okręgowa komisja wyborcza unieważnia rejestrację listy tego komitetu. Przepis ust. 3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

5.  O skreśleniu kandydata i postanowieniach, o których mowa w ust. 2-4, okręgowa komisja wyborcza zawiadamia niezwłocznie osobę zgłaszającą listę i Państwową Komisję Wyborczą oraz wyborców, w formie obwieszczenia.

6.  Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 5, ogłasza się także w języku roboczym.

 

Art. 38.

1.  Pełnomocnik wyborczy lub osoba przez niego upoważniona może wyznaczyć po jednym mężu zaufania do każdej obwodowej komisji wyborczej na obszarze okręgu wyborczego, w którym została zarejestrowana zgłoszona przez niego lista okręgowa.

2.  Pełnomocnik wyborczy lub osoba  przez  niego  upoważniona wydaje mężom zaufania zaświadczenie według wzoru określonego przez Państwową Komisję Wyborczą.

3.  Funkcję męża zaufania przy Państwowej Komisji Wyborczej i okręgowej komisji wyborczej pełni pełnomocnik wyborczy lub osoba przez niego upoważniona.

 

Rozdział 9

Kampania wyborcza

Art. 39.

1.  Kampania wyborcza rozpoczyna się z dniem ogłoszenia postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej o zarządzeniu wyborów i ulega zakończeniu na 24 godziny przed dniem wyborów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.  Partie polityczne oraz wyborcy mogą wykonywać czynności określone w ustawie od dnia ogłoszenia postanowienia, o którym mowa w ust. 1. Czynności podjęte przed tym terminem są nieważne.

3.      Agitację wyborczą prowadzi się na zasadach, w formach, w czasie i w miejscach określonych przepisami art. 87 – art. 92 Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do Senatu.

4.      Wójt (burmistrz, prezydent miasta) przed rozpoczęciem kampanii wyborczej wyznaczy na obszarze gminy (miasta) odpowiednią liczbę miejsc przeznaczonych na bezpłatne umieszczanie urzędowych obwieszczeń wyborczych i plakatów komitetów wyborczych oraz poda wykaz tych miejsc do publicznej wiadomości.

 

Art. 40.

Od  zakończenia kampanii wyborczej aż do zakończenia głosowania zabronione jest podawanie do wiadomości publicznej wyników przedwyborczych badań (sondaży) opinii publicznej dotyczących przewidywanych zachowań wyborczych i wyników wyborów w Unii Europejskiej.

 

Art. 41.

1.  Komitety wyborcze mają prawo prowadzenia agitacji wyborczej w programach radiowych i telewizyjnych, w formach audycji wyborczych i ogłoszeń wyborczych.

2.  Łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych wynosi:

1)      w ogólnokrajowych programach – 10 godzin w Telewizji Polskiej Spółka Akcyjna i 20 godzin w Polskim Radiu Spółka Akcyjna;

2)      w regionalnych programach – 10 godzin w Telewizji Polskiej Spółka Akcyjna i 20 godzin w Polskim Radiu Spółka Akcyjna.

3.      Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w ust. 2 pkt 1, dzieli się równo pomiędzy uprawnione komitety wyborcze na podstawie informacji Państwowej Komisji Wyborczej o komitetach wyborczych, które zarejestrowały swoje listy okręgowe co najmniej w połowie okręgów wyborczych.

4.      Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, dzieli się pomiędzy uprawnione komitety wyborcze proporcjonalnie do liczby zarejestrowanych przez nie list okręgowych, na podstawie informacji okręgowych komisji wyborczych, właściwych dla obszaru objętego regionalnym programem, o zarejestrowanych listach okręgowych.

5.  W sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 180, art. 181 ust. 1, 3 i 4, oraz  art. 183-186  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

6.   Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, po zasięgnięciu opinii zarządów Telewizji Polskiej Spółka Akcyjna, Polskiego Radia Spółka Akcyjna oraz zarządów spółek radiofonii regionalnej, a także właściwej rady programowej określi, w drodze rozporządzenia:

1)      czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych w każdym z programów ogólnokrajowych i regionalnych,

2)      ramowy podział czasu przeznaczonego na rozpowszechnianie audycji wyborczych w okresie od 15 dnia przed dniem wyborów do dnia zakończenia kampanii wyborczej.

- uwzględniając konieczność zapewnienia równego podziału czasu przeznaczonego na rozpowszechnianie audycji wyborczych między uprawnione komitety wyborcze.

7.      Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania w sprawach podziału czasu rozpowszechniania audycji wyborczych, zakres rejestracji oraz sposób przygotowania i emisji tych audycji, uwzględniając typ i rodzaj nośnika zapisu audycji wyborczej, a także sposób upowszechniania informacji o terminach emisji audycji wyborczych.

Art. 42.

Do przedstawiania przez Państwową Komisję Wyborczą w programach telewizyjnych i radiowych, informacji, wyjaśnień i komunikatów związanych z wyborami członków Parlamentu Europejskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 94 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu oraz przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie.

Rozdział 10

Finansowanie kampanii wyborczej

Art.  43.

Finansowanie  kampanii  wyborczej  jest  jawne.

 

Art. 44.

Wydatki  ponoszone  przez  komitety  wyborcze  w  związku z zarządzonymi  wyborami  członków Parlamentu Europejskiego są  pokrywane  z  ich  źródeł  własnych.

 

Art. 45.

1.  Za  gospodarkę  finansową  komitetu  wyborczego  odpowiedzialny  jest  i  prowadzi  ją  jego  pełnomocnik  finansowy.

2.  Pełnomocnikiem finansowym nie może być:

1) kandydat na członka Parlamentu Europejskiego,

2) pełnomocnik wyborczy,

3) funkcjonariusz publiczny  w  rozumieniu  art. 115 § 13  Kodeksu karnego.

3.  Można  być  pełnomocnikiem  finansowym  tylko jednego komitetu wyborczego.

 

Art. 46.

1.  Komitet wyborczy może pozyskiwać i wydatkować środki jedynie na cele związane z wyborami.

2.  Komitet wyborczy partii politycznej może pozyskiwać i wydatkować środki od  dnia  wydania  przez  Państwową  Komisję  Wyborczą  postanowienia o przyjęciu  zawiadomienia o zamiarze zgłoszenia kandydatów na członków Parlamentu Europejskiego.

3.  Koalicyjny komitet wyborczy oraz komitet wyborczy  wyborców może  pozyskiwać i wydatkować środki od dnia wydania przez Państwową Komisję Wyborczą postanowienia o przyjęciu zawiadomienia o utworzeniu odpowiednio koalicyjnego komitetu wyborczego lub komitetu wyborczego wyborców.

4.  Zabrania się:

1)  pozyskiwania  środków  przez  komitet  wyborczy  po  dniu  wyborów,

2) wydatkowania  środków  przez  komitet  wyborczy po dniu złożenia sprawozdania finansowego,  o  którym  mowa  w  art.  54.

Art. 47.

1.  Środki finansowe komitetu wyborczego partii politycznej mogą pochodzić jedynie ze stałego funduszu  wyborczego tej partii tworzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych  (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 i Nr 154, poz. 1802 oraz z 2002 r. Nr 127, poz. 1089 ), zwanej dalej „ustawą o partiach politycznych”.

2.  Środki finansowe koalicyjnego komitetu wyborczego mogą pochodzić jedynie z tworzonych na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w ust. 1, stałych funduszy wyborczych partii wchodzących w skład koalicji wyborczej.

3.  Komitetowi wyborczemu wyborców mogą być przekazywane środki finansowe jedynie przez osoby fizyczne, z zastrzeżeniem przepisów ust. 4, 6 i 7 oraz art. 61.

4.  Komitetowi wyborczemu wyborców nie wolno przyjmować środków finansowych pochodzących od:

1) osób fizycznych nie mających miejsca zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem obywateli polskich zamieszkałych w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej;

2)  cudzoziemców mających miejsce zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, nie będących obywatelami Unii Europejskiej.

5.      Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się także do wartości niepieniężnych.

6.      Komitetowi wyborczemu partii politycznej oraz koalicyjnemu komitetowi wyborczemu nie wolno przyjmować wartości niepieniężnych.

7.      Komitet wyborczy wyborców może zaciągać kredyty bankowe na cele związane z wyborami członków Parlamentu Europejskiego.

8.      Poręczycielem kredytu, o którym mowa w ust. 7, mogą być wyłącznie osoby fizyczne, z tym że kwota poręczenia nie może być wyższa od wymienionej w art. 49 ust. 3 łącznej sumy wpłat od osoby fizycznej. Ograniczenie wysokości kwoty poręczonej nie dotyczy osób wchodzących w skład komitetu wyborczego wyborców.

 

Art. 48.

1.  Zabronione jest przekazywanie środków finansowych lub wartości  niepieniężnych  przez  jeden  komitet  wyborczy  na  rzecz  innego  komitetu  wyborczego.

2.  Zabronione jest przeprowadzanie przez komitet wyborczy zbiórek publicznych.

 

Art. 49.

1.  Środki finansowe komitetu wyborczego mogą być gromadzone wyłącznie  na  rachunku  bankowym. Postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej o przyjęciu zawiadomienia, o którym mowa w art. 46 ust. 2 i 3, stanowi  podstawę do otwarcia rachunku bankowego komitetu, dokonania wpisu do rejestru gospodarki narodowej (REGON) oraz nadania numeru identyfikacji podatkowej (NIP) na zasadach określonych w przepisach o ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

2.  Środki  finansowe  mogą  być  wpłacane  na  rzecz  komitetu  wyborczego jedynie  czekiem,  przelewem  lub  kartą  płatniczą.

3.  Łączna  suma wpłat od  osoby fizycznej na rzecz jednego komitetu wyborczego wyborców nie może przekraczać 20-krotności minimalnego  wynagrodzenia obowiązującego  w  dniu poprzedzającym dzień ogłoszenia postanowienia o zarządzeniu  wyborów.

Art. 50.

1.  Komitety  wyborcze  mogą  wydatkować  na  kampanię  wyborczą wyłącznie  kwoty  ograniczone  limitami:

1)  okręgowym – ustalanym dla komitetu wyborczego, który zarejestrował listę kandydatów tylko w jednym okręgu wyborczym;

2)  ponadokręgowym – ustalanym dla komitetu wyborczego, który zarejestrował  listy kandydatów w więcej niż jednym okręgu wyborczym.

2.  Wysokość limitu wyznaczona jest kwotą  50 groszy przypadającą na każdego wyborcę w kraju ujętego w rejestrze wyborców, z tym że:

1)      limit okręgowy oblicza się poprzez podzielenie liczby wszystkich zarejestrowanych wyborców w kraju przez ogólną liczbę wybieranych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej członków Parlamentu Europejskiego i pomnożenie uzyskanego wyniku przez liczbę członków Parlamentu Europejskiego wybieranych w danym okręgu wyborczym, w którym komitet zarejestrował swoją listę kandydatów;

2)      limit ponadokręgowy dla danego komitetu stanowi sumę kwoty limitów okręgo-wych, o których mowa w pkt 1.

3.      Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 14 dni od dnia zarządzenia wyborów członków Parlamentu Europejskiego, ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski” i  podaje do wiadomości publicznej w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym liczbę wyborców ujętych w rejestrach wyborców na terenie całego kraju według stanu na koniec kwartału poprzedzającego dzień ogłoszenia postanowienia o zarządzeniu wyborów członków Parlamentu Europejskiego.

Art. 51.

1.      W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad poniesionymi wydatkami komitet wyborczy partii politycznej przekazuje ją na stały fundusz wyborczy tej partii politycznej tworzony na podstawie  przepisów  ustawy o partiach politycznych. Informację o przekazaniu nadwyżki  pełnomocnik  finansowy  podaje  do wiadomości publicznej  w  dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym najpóźniej  w  terminie 30 dni od dnia przyjęcia sprawozdania finansowego przez Państwową Komisję Wyborczą lub uwzględnienia  skargi,  o  której  mowa  w  art. 58 ust. 1.

2.      W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad poniesionymi wydatkami koalicyjny komitet wyborczy przekazuje ją na tworzone na podstawie przepisów ustawy o partiach politycznych fundusze wyborcze  partii politycznych wchodzących w skład koalicji, w proporcji ustalonej w umowie koalicyjnej; w razie braku stosownych postanowień w umowie środki przekazuje się na rzecz instytucji charytatywnej. Informację o przekazaniu nadwyżki pełnomocnik finansowy podaje do wiadomości publicznej w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym najpóźniej w terminie 30 dni od dnia przyjęcia sprawozdania finansowego przez Państwową Komisję Wyborczą lub uwzględnienia skargi, o której mowa w art. 58 ust. 1.

3.      W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad poniesionymi wydatkami, z uwzględnieniem dotacji, o której mowa w art. 61, komitet wyborczy wyborców jest obowiązany przekazać tę nadwyżkę na rzecz instytucji charytatywnej. Informację o przekazaniu nadwyżki pełnomocnik  finansowy  podaje  do  wiadomości  publicznej  w  dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym najpóźniej w terminie 6 miesięcy od dnia przyjęcia sprawozdania finansowego przez Państwową Komisję Wyborczą lub uwzględnienia  skargi, o której mowa w art. 58 ust. 1.

 

Art. 52.

      Minister właściwy do spraw finansów publicznych po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej, w drodze rozporządzenia, określi sposób i tryb prowadzenia rachunkowości przez  komitety wyborcze, uwzględniając formy dokumentowania i ewidencji przychodów, wydatków i zobowiązań finansowych komitetu wyborczego, wzory sprawozdań finansowych komitetów wyborczych oraz szczegółowy zakres zawartych w nich informacji, a także wykaz rodzajów dokumentów, jakie należy załączyć do sprawozdania, tak aby umożliwiły one weryfikację podanych w sprawozdaniu informacji.

Art. 53.

1.  Do finansowania komitetów wyborczych partii politycznych i koalicyjnych komitetów wyborczych, w sprawach  nieuregulowanych  w  niniejszej  ustawie stosuje  się  przepisy  ustawy o  partiach politycznych.

2.  Partia polityczna, która samodzielnie utworzyła komitet wyborczy lub wchodzi w skład koalicji wyborczej w okresie od dnia przyjęcia przez Państwową Komisję Wyborczą zawiadomień, o których mowa odpowiednio w art. 46 ust. 2 i ust. 3, do dnia wyborów, może prowadzić i finansować, wszelką agitację na rzecz upowszechniania celów programowych partii politycznej, wyłącznie na zasadach, w formach, w czasie i w miejscach określonych niniejszą ustawą.

Art. 54.

1.  Pełnomocnik finansowy, w terminie 3 miesięcy od dnia wyborów, przedkłada Państwowej Komisji Wyborczej sprawozdanie finansowe o przychodach, wydatkach i zobowiązaniach finansowych komitetu, w tym o uzyskanych kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania, wraz z opinią biegłego rewidenta i raportem.

2.  Biegłego rewidenta, o którym mowa w ust. 1, wybiera Państwowa Komisja Wyborcza spośród kandydatów zgłoszonych przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów w liczbie uzgodnionej z Państwową Komisją Wyborczą.

3.  Koszty sporządzenia opinii i raportu, o których mowa w ust. 1, są pokrywane z budżetu państwa w części Budżet, finanse publiczne i instytucje finansowe.

4.  Do wydatków komitetu wyborczego wlicza się wartość darowizn niepieniężnych pozyskanych przez komitet wyborczy oraz świadczonych na jego rzecz usług.

5.  Wartość pozyskanych darowizn niepieniężnych oraz świadczonych na rzecz komitetu wyborczego usług podaje się w sprawozdaniu finansowym w wysokości możliwych do uzyskania cen ich sprzedaży netto, nie wyższych od cen nabycia lub kosztów wytworzenia pomniejszonych o odpisy amortyzacji.

6.      Przepisu ust. 5 nie stosuje się do nieodpłatnych usług polegających na rozpowszechnianiu plakatów i ulotek wyborczych przez podmioty inne niż przedsiębiorcy.

 

Art. 55.

1.  Sprawozdania finansowe komitetów wyborczych Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski” w ciągu miesiąca od upływu terminu, o którym mowa w art. 54 ust. 1.

2.  Wykaz wpłat od osób fizycznych na rzecz komitetu wyborczego wyborców Państwowa Komisja Wyborcza udostępnia do wglądu na wniosek w trybie i na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia  29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z  2002 r. Nr  101, poz. 926  i  Nr  153,  poz. 1271).

3.  Pozostałe rodzaje dokumentów załączone do sprawozdań finansowych są udostępniane do wglądu:

1)      partiom politycznym;

2)      komitetom wyborczym, które brały udział w danych wyborach;

3)      stowarzyszeniom i fundacjom, które w swoich statutach przewidują działania związane z analizą finansowania kampanii wyborczych

- w okresie przewidzianym na złożenie zastrzeżenia do sprawozdań finansowych.

Art. 56.

1. Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 4 miesięcy od dnia złożenia sprawozdania finansowego:

1)      przyjmuje sprawozdanie bez zastrzeżeń;

2)      przyjmuje sprawozdanie, wskazując na jego uchybienia, albo

3)      odrzuca sprawozdanie w wypadku stwierdzenia:

a)      pozyskania lub wydatkowania środków komitetu wyborczego z naruszeniem przepisów art. 46 albo limitu określonego w art. 50 ust. 1 i 2,

b)      przekazania komitetowi wyborczemu wyborców lub przyjęcia przez ten komitet środków finansowych lub wartości niepieniężnych z naruszeniem przepisów art. 47 ust. 3-5,

c)      przeprowadzania zbiórek publicznych wbrew zakazowi, o którym mowa w
art. 48 ust. 2,

d)      przyjęcia przez komitet wyborczy partii politycznej albo koalicyjny komitet wyborczy środków finansowych pochodzących z innego źródła niż fundusz wyborczy tej partii.

2.      W przypadku wątpliwości co do prawidłowości sprawozdania wyborczego Państwowa Komisja Wyborcza wzywa komitet wyborczy do usunięcia wad sprawozdania lub udzielenia wyjaśnień w określonym terminie.

3.      Państwowa Komisja Wyborcza, badając sprawozdanie wyborcze, może zlecać sporządzenie ekspertyz lub opinii.

4.      Państwowa Komisja Wyborcza, badając sprawozdanie wyborcze, może żądać od organów państwowych niezbędnej pomocy.

Art. 57.

1.      W terminie 14 dni od dnia ogłoszenia sprawozdania wyborczego:

1)      partie polityczne;

2)      komitety wyborcze, które brały udział w danych wyborach;

3)      stowarzyszenia i fundacje, które w swoich statutach przewidują działania związane z analizą finansowania kampanii wyborczych

   – mogą zgłaszać do Państwowej Komisji Wyborczej umotywowane pisemne zastrzeżenia do sprawozdań wyborczych komitetów wyborczych.

2.      Państwowa  Komisja  Wyborcza  w  terminie 60 dni od dnia zgłoszenia zastrzeżenia, o którym mowa w ust. 1, udziela pisemnej odpowiedzi na zastrzeżenie.

 

Art. 58.

1.  W przypadku odrzucenia sprawozdania finansowego komitetu wyborczego przez Państwową Komisję Wyborczą pełnomocnik finansowy ma prawo, w terminie 7 dni od dnia doręczenia  postanowienia o odrzuceniu sprawozdania, wnieść do Sądu Najwyższego skargę na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej w przedmiocie odrzucenia sprawozdania.

2.   Sąd Najwyższy rozpatruje skargę i wydaje w tej sprawie orzeczenie w terminie 60 dni od dnia doręczenia skargi. Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi finansowemu i Państwowej Komisji Wyborczej.

3. Rozpatrzenie skargi przez  Sąd Najwyższy następuje w składzie 7 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym.

4.   Od orzeczenia Sądu Najwyższego nie przysługuje środek prawny.

5.  Jeżeli Sąd Najwyższy uzna skargę pełnomocnika finansowego za zasadną, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie postanawia o przyjęciu sprawozdania wyborczego.

Art. 59.

Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski” oraz podaje do wiadomości publicznej, w formie komunikatu, informację o przyjętych i odrzuconych sprawozdaniach wyborczych komitetów wyborczych.

 

Art. 60.

1.  W razie niezłożenia sprawozdania finansowego albo odrzucenia przez Państwową Komisję Wyborczą sprawozdania  finansowego lub odrzucenia skargi, o której mowa w art. 58
ust. 1, komitet  wyborczy  traci  prawo do  dotacji, o której mowa  w  art. 61.

2.   Do sprawozdania złożonego po terminie stosuje się przepisy art. 54-58.

 

Art. 61.

1.      Partii politycznej, której komitet wyborczy uczestniczył w wyborach, partii politycznej wchodzącej w skład koalicji wyborczej, a także komitetowi wyborczemu wyborców przysługuje prawo do dotacji z budżetu państwa, zwanej dalej “dotacją podmiotową”, za każdy uzyskany mandat członka Parlamentu Europejskiego. Wydatki związane z dotacją podmiotową pokrywane są z budżetu państwa w części Budżet, finanse publiczne i instytucje finansowe.

2.      Wysokość dotacji podmiotowej oblicza się według wzoru:

 

W

Dp   = –––––––––––––––  x  M,

L

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Dp –  wysokość przysługującej dotacji podmiotowej,

W  –  kwotę złotych równą liczbie wyborców, którzy oddali głosy ważne,

 L  –  liczbę  wybieranych  w  Rzeczypospolitej   Polskiej   członków Parlamentu Europejskiego

M  –  liczbę mandatów  uzyskanych przez dany  komitet wyborczy.

3.  Dotacja podmiotowa przysługuje wyłącznie do wysokości wydatków uwidocznionej w sprawozdaniu finansowym przyjętym przez Państwową Komisję Wyborczą.

4. Dotację podmiotową przysługującą partii politycznej wchodzącej w skład koalicji wyborczej dzieli się na rzecz partii wchodzących w skład tej koalicji w proporcjach określonych w umowie zawiązującej koalicję wyborczą. Proporcje określone w tej umowie nie mogą być zmienione. Jeżeli partie polityczne wchodzące w skład koalicji wyborczej nie określiły w umowie zawiązującej koalicję proporcji, to należną  koalicji  dotację  podmiotową  każdej  z  nich  wypłaca  się  w  równych  częściach.

5.   Przekazania dotacji podmiotowej na wskazany przez podmioty, o których mowa w ust. 1, rachunek bankowy dokonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na podstawie informacji Państwowej Komisji Wyborczej o uprawnionych do otrzymania dotacji podmiotowej oraz o liczbie mandatów uzyskanych przez dany komitet wyborczy. Dotacja podmiotowa jest wypłacana w terminie 6 miesięcy od dnia wyborów.

6. W przypadku podziału, połączenia albo likwidacji partii politycznych odnośnie do ich prawa do dotacji podmiotowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 37 ustawy o partiach politycznych.

 

Art. 62.

1.      Środki finansowe lub wartości niepieniężne przyjęte przez komitet wyborczy z naruszeniem przepisów art. 46 ust. 4, art. 47 ust. 1-5, art. 48 ust. 1 albo art. 49 podlegają przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa. Jeżeli środki finansowe lub wartości niepieniężne zostały zużyte lub utracone, przepadkowi podlega ich równowartość.

2.      Sądem właściwym do orzekania w sprawach przepadku środków finansowych lub wartości niepieniężnych, o których mowa w ust. 1, jest Sąd Okręgowy w Warszawie.

3.      O orzeczenie przepadku środków finansowych lub wartości niepieniężnych występuje do sądu Państwowa Komisja Wyborcza.

4.      Do postępowania w sprawie przepadku korzyści majątkowej stosuje się przepisy o postępowaniu procesowym.

Rozdział 11

Karty do głosowania.

Art. 63.

1.  Do  kart  do głosowania stosuje się odpowiednio przepisy  art. 155 – 157  Ordynacji wyborczej do Sejmu  i  do  Senatu.

2.  Na każdej karcie do głosowania umieszcza się zwięzłą informację o sposobie głosowania także w języku roboczym.

 

 

Art. 64.

1.  Jeżeli po wydrukowaniu kart do głosowania okręgowa komisja wyborcza skreśli z listy okręgowej  nazwisko kandydata z przyczyn, o których mowa w art. 37 ust. 1, nazwisko tego kandydata pozostawia się na wydrukowanych kartach do głosowania. Informację o skreśleniu oraz o warunkach decydujących o ważności głosu oddanego na takiej karcie podaje się do wiadomości publicznej w formie obwieszczenia i zapewnia jego rozplakatowanie w lokalach wyborczych w dniu głosowania.

2.   Informację o której mowa w ust. 1, podaje się także w języku roboczym.

3.  Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli komisja unieważni rejestrację listy okręgowej z przyczyn, o których mowa  w  art. 37 ust. 3 lub ust. 4.

Rozdział 12

Głosowanie  i  warunki  ważności  głosu.

Art. 65.

Przebieg  głosowania określają  przepisy  art. 61 – 64, 66, art. 68 ust. 1, 2, 4 i 5  oraz  art. 69  Ordynacji  wyborczej do  Sejmu  i  do  Senatu.

 

Art. 66.

1.  Głosowanie odbywa się w lokalu obwodowej komisji wyborczej, zwanym dalej „lokalem wyborczym”, w ciągu jednego dnia, bez przerwy, między godziną  6.00 a 20.00.

2.  Głosowanie  w  obwodach głosowania utworzonych w szpitalach i zakładach  pomocy społecznej może się rozpocząć później niż o godzinie określonej w  ust. 1. W przypadku oddania głosu przez wszystkich wyborców głosowanie może  zakończyć się wcześniej niż o godzinie określonej w ust. 1. Skrócenie czasu głosowania zarządza obwodowa komisja wyborcza, po porozumieniu z kierownikiem  szpitala  lub zakładu pomocy społecznej, powiadamiając o tym wyborców, wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) oraz właściwą okręgową komisję  wyborczą.

Art. 67.

1.  Głosowanie odbywa się przy  pomocy  urzędowych  kart  do  głosowania.

2.  Treść  karty do  głosowania  określają  przepisy, o których mowa w art. 63 ust. 1.

Art. 68.

1.      Wyborca głosuje tylko na jedną listę okręgową, stawiając na karcie do głosowania znak „x” w kratce z lewej strony obok nazwiska jednego z kandydatów z tej listy, przez co wskazuje jego pierwszeństwo do uzyskania mandatu.

2.      Za nieważny uznaje się głos, jeżeli na karcie do głosowania postawiono znak „x” w kratce z lewej strony obok nazwisk dwóch lub większej liczby kandydatów z różnych list okręgowych albo nie postawiono tego znaku w kratce z lewej strony obok nazwiska żadnego kandydata z którejkolwiek z list.

3.      Za nieważny uznaje się głos, jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony wyłącznie obok nazwiska kandydata umieszczonego na liście okręgowej, która została unieważniona.

4.      Jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony wyłącznie obok nazwiska kandydata z jednej tylko listy okręgowej, a nazwisko tego kandydata zostało z tej listy skreślone, to głos taki uznaje się za ważny i oddany na tę listę.

5.      Jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony obok nazwisk dwóch lub większej liczby kandydatów z tej samej listy okręgowej, to głos taki uważa się za głos ważnie oddany na wskazaną listę okręgową z przyznaniem pierwszeństwa do uzyskania mandatu kandydatowi na członka Parlamentu Europejskiego, którego nazwisko na tej liście jest umieszczone w pierwszej kolejności.

6.      Dopisanie na karcie do głosowania dodatkowych nazwisk lub nazw albo poczynienie innych dopisków poza kratką nie wpływa na ważność głosu.

Art. 69.

1.      W lokalu wyborczym umieszcza się tylko urzędowe obwieszczenia wyborcze.

2.      W lokalu wyborczym oraz w miejscu zapewniającym tajność głosowania umieszcza się zwięzłą informację Państwowej Komisji Wyborczej o sposobie głosowania w wyborach.

3.      Informację, o której mowa w ust. 2, podaje się także w języku roboczym.

Art. 70.

1.   Głosować może  tylko wyborca  wpisany  do spisu wyborców, a także  wyborca  dopisany  do spisu  zgodnie  z  przepisami ust. 2 i 3.

2. Obwodowa  komisja  wyborcza  dopisuje  w  dniu  głosowania  do spisu wyborców:

1)       osobę przedkładającą zaświadczenie o prawie do głosowania, załączając zaświadczenie do spisu;

2)       osobę pominiętą w spisie, jeżeli udokumentuje, iż stale zamieszkuje na terenie danego obwodu głosowania, a urząd gminy potwierdzi, że nie otrzymał zawiadomienia o utracie przez nią prawa wybierania lub o objęciu spisem wyborców w innym obwodzie;

3)       osobę skreśloną ze spisu dla danego obwodu głosowania w związku z umieszczeniem w spisie wyborców w szpitalu lub zakładzie pomocy społecznej, jeżeli udokumentuje, iż opuściła szpital lub zakład pomocy społecznej w przeddzień wyborów.

4.      Przepis  ust. 2  stosuje się  również  w  wypadku przybycia wyborcy do  szpitala lub zakładu pomocy społecznej w przeddzień wyborów.

 

 Rozdział 13

Ustalanie  wyników  głosowania  w  obwodach  głosowania

i  w  okręgach  wyborczych

Art. 71.

Niezwłocznie po zakończeniu głosowania obwodowa komisja wyborcza ustala wyniki głosowania w obwodzie.

 

Art. 72.

1.  Obwodowa  komisja  wyborcza  ustala,  na  podstawie aktualnego spisu wyborców, liczbę osób uprawnionych do głosowania oraz liczbę wyborców, którym wydano karty do głosowania.

2.  Komisja ustala liczbę niewykorzystanych kart do głosowania, a następnie karty te umieszcza w zapieczętowanych pakietach.

Art. 73.

1.  Po dokonaniu przez obwodową komisje wyborczą czynności, o których mowa w art. 72, przewodniczący komisji w obecności jej członków otwiera urnę wyborczą, po czym komisja liczy znajdujące się w niej karty do głosowania.

2.  Kart do głosowania przedartych całkowicie na dwie lub więcej części nie bierze się pod uwagę przy obliczeniach, o których mowa w ust. 1.

3.  Jeżeli liczba kart do głosowania wyjętych z urny jest mniejsza lub większa od liczby kart wydanych, komisja podaje w protokole przypuszczalną przyczynę tej niezgodności.

Art. 74.

Karty do głosowania inne niż urzędowo ustalone lub nieopatrzone pieczęcią obwodowej komisji wyborczej, są nieważne.

Art. 75.

Ustalając wyniki głosowania w obwodzie, obwodowa komisja wyborcza oblicza:

1)  liczbę wyjętych z urny kart nieważnych, o których mowa w art. 74;

2)  liczbę kart ważnych;

3)  liczbę głosów nieważnych z ważnych kart do głosowania, o których mowa w przepisach art. 68 ust. 1  i  2;

4) łączną liczbę głosów ważnych z kart do głosowania ważnych oddanych łącznie na wszystkie okręgowe listy kandydatów;

5) liczbę głosów ważnych z kart do głosowania ważnych oddanych na poszczególne okręgowe listy kandydatów;

6) liczbę głosów ważnych z kart ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów z tych list.

 

Art. 76.

1.  Po wykonaniu czynności, o których mowa w art. 72 – 75, obwodowa komisja wyborcza sporządza, w dwóch egzemplarzach,  protokół głosowania w obwodzie w wyborach członków Parlamentu Europejskiego.

2.  W protokole, o którym mowa w ust. 1, wymienia się kolejno liczbę:

1)      wyborców uprawnionych do głosowania;

2)      wyborców, którym wydano karty do głosowania;

3)      niewykorzystanych kart do głosowania;

4)      wyjętych z urny kart nieważnych;

5)      wyjętych z urny kart ważnych,

6)      głosów nieważnych z ważnych kart do głosowania;

7)      głosów ważnych z ważnych kart do głosowania;

8)      głosów ważnych z ważnych kart do głosowania oddanych na poszczególne okręgowe listy kandydatów;

9)      głosów ważnych z ważnych kart do głosowania oddanych na poszczególnych kandydatów z tych list.

3.  W protokole podaje się także czas rozpoczęcia i zakończenia głosowania oraz omawia zarządzenia i inne podjęte decyzje, jak również inne istotne okoliczności związane z przebiegiem głosowania.

4.  Protokół podpisują i każdą ze stron parafują wszystkie osoby wchodzące w skład obwodowej komisji wyborczej obecne przy jego sporządzaniu. Protokół opatruje się pieczęcią komisji.

5.  Mężom zaufania przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag, z wymienieniem konkretnych zarzutów. Adnotację o wniesieniu uwag zamieszcza się w protokole.

6.  Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do członków obwodowej komisji wyborczej, z tym że nie zwalnia ich to z obowiązku podpisania protokołu głosowania w obwodzie.

7.  Wzór  protokołu, o którym mowa  w  ust. 1, ustala Państwowa Komisja Wyborcza.

 

Art. 77.

1. Kopię protokołu głosowania w obwodzie, o którym mowa w  art. 76
ust. 2, obwodowa komisja wyborcza niezwłocznie  przekazuje, wyznaczonemu przez właściwą okręgową komisję wyborczą pełnomocnikowi, o którym mowa w art. 47 ust. 1  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

2.  Pełnomocnik, o którym mowa w ust. 1, sprawdza pod względem zgodności arytmetycznej poprawność ustalenia wyników głosowania w obwodzie i potwierdza obwodowej komisji wyborczej poprawność ustalonych wyników bądź wskazuje na niezgodność arytmetyczną danych w protokole, którą obwodowa komisja wyborcza  jest obowiązana wyjaśnić i  odpowiednio poprawić oraz podać do publicznej wiadomości w trybie określonym w
art. 78.

3.  Tryb przekazywania i przyjmowania oraz sposób postępowania z kopią protokołu, o której mowa w ust. 1, określa Państwowa Komisja Wyborcza. 

Art. 78.

1.  Obwodowa komisja wyborcza  podaje do wiadomości publicznej, poprzez wywieszenie w lokalu wyborczym w miejscu łatwo dostępnym dla wyborców, wyniki głosowania obejmujące dane, o których mowa w art. 76 ust. 2.

2.  Podanie do wiadomości publicznej wyników, o których mowa w ust.1 , nie może nastąpić przed zakończeniem głosowania w innych państwach Unii Europejskiej.

3.  Państwowa Komisja Wyborcza w celu realizacji wymogów wynikających z ust. 2, może wyznaczyć dokładną godzinę, od której będzie można podawać do wiadomości publicznej wyniki, o których mowa w ust. 1.

 

Art. 79.

1.   Przewodniczący  obwodowej  komisji  wyborczej  niezwłocznie przekazuje  do właściwej  okręgowej  komisji  wyborczej,  w zapieczętowanej kopercie, jeden egzemplarz protokołu głosowania w obwodzie wraz z wyjaśnieniami komisji  do zgłoszonych  zarzutów,  o  których mowa w art. 76 ust. 5 i 6. Mężowie zaufania mają prawo uczestniczyć przy przekazywaniu protokołu.

2.  Tryb przekazywania i przyjmowania protokołów, o których mowa w  ust. 1, określi  Państwowa  Komisja  Wyborcza.

3.  Państwowa Komisja Wyborcza może określić zasady i tryb wcześniejszego przekazywania danych z protokołu głosowania, o którym mowa w art. 76 ust. 1, za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego lub systemu elektronicznego przesyłania danych.

Art. 80.

Po wykonaniu czynności, o których mowa w art. 79, przewodniczący obwodowej komisji wyborczej niezwłocznie, w sposób ustalony przez Państwową Komisję Wyborczą, przekazuje w depozyt odpowiednio wójtowi lub burmistrzowi (prezydentowi miasta) dokumenty z głosowania oraz  pieczęć komisji.

Art. 81.

Niezwłocznie po otrzymaniu protokołu głosowania w obwodzie okręgowa komisja wyborcza dokonuje  sprawdzenia  prawidłowości ustalenia wyników głosowania  w  obwodzie.  W przypadku  stwierdzenia  nieprawidłowości w ustaleniu wyników głosowania komisja zarządza ponowne ich ustalenie przez obwodową komisję  wyborczą  i  powiadamia o tym Państwową  Komisję Wyborczą. Przepisy art. 72 – 75 stosuje się odpowiednio.

Art. 82.

1.  Okręgowa komisja wyborcza na podstawie protokołów głosowania w obwodach ustala wyniki głosowania na poszczególne listy okręgowe i sporządza w dwóch egzemplarzach protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym.

2.   W protokole wymienia się sumy liczb, o których mowa w art. 76 ust. 2.

3.   Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji obecne przy jego sporządzaniu. Protokół opatruje się pieczęcią komisji.

4.  Przy ustalaniu wyników głosowania i sporządzaniu protokołu mogą być obecne osoby zgłaszające listę, którym przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag z wymienieniem konkretnych zarzutów.

5.  Przewodniczący okręgowej komisji wyborczej przekazuje niezwłocznie dane z protokołu dotyczące liczby głosów ważnych i głosów ważnych oddanych na każdą z list okręgowych oraz głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów każdej z tych list do Państwowej Komisji  Wyborczej, w sposób przez nią ustalony, za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego lub elektronicznego przesyłania danych. Mężowie zaufania mają prawo uczestniczyć przy przekazywaniu danych z protokołu.

6.  Protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym przewodniczący okręgowej komisji wyborczej przesyła niezwłocznie do Państwowej Komisji Wyborczej w trybie przez nią ustalonym.

7.  Wzór protokołu wyników głosowania w okręgu wyborczym określi Państwowa Komisja Wyborcza.

Art. 83.

1.  Państwowa Komisja Wyborcza może ustalić obowiązek przekazania do okręgowej komisji wyborczej danych liczbowych, o których mowa w art. 72 ust. 1, niezwłocznie po ich ustaleniu przez komisję obwodową.

2.  Okręgowa komisja wyborcza, po otrzymaniu danych ze wszystkich obwodowych komisji wyborczych, ustala dane liczbowe, o których mowa w art. 72 ust. 1, w odniesieniu do całego okręgu wyborczego i przesyła je niezwłocznie do Państwowa Komisji Wyborczej.

3.  Państwowa Komisja Wyborcza, po otrzymaniu danych liczbowych, o których mowa w
ust. 2, ze wszystkich okręgowych komisji wyborczych, podaje do wiadomości publicznej nieoficjalne dane o frekwencji wyborczej w całym kraju.

 

Rozdział 14

Ustalanie  wyników  wyborów  przez  Państwową   Komisję  Wyborczą  oraz  ich  ogłaszanie

Art.  84.

Po otrzymaniu protokołów  wyników  głosowania  ze  wszystkich  okręgów  wyborczych  Państwowa Komisja Wyborcza ustala wyniki głosowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i stwierdza, których  komitetów  wyborczych listy okręgowe spełniają warunki uprawniające do uczestniczenia w podziale mandatów,  a  następnie dokonuje  podziału  wszystkich mandatów  pomiędzy  komitety  wyborcze  odpowiednio  do  łącznej liczby   głosów  ważnie  oddanych na  listy  okręgowe  danego  komitetu  wyborczego  oraz przystępuje  do  ustalenia  liczby  mandatów  przypadających  dla poszczególnych  list  okręgowych  każdego  z  komitetów  wyborczych,  które  uzyskały  mandaty  i  przyznania  tych  mandatów  konkretnym  kandydatom.

Art. 85.

1.  W podziale mandatów w okręgach wyborczych uwzględnia się wyłącznie okręgowe listy kandydatów tych komitetów wyborczych, które otrzymały co najmniej 5 % ważnie oddanych głosów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.      Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie danych, o których mowa w art. 82 ust. 1, ustala liczbę głosów ważnych oraz głosów ważnych oddanych na listy okręgowe poszczególnych komitetów wyborczych we wszystkich okręgach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz ustala  wykaz  komitetów  wyborczych,  których listy  kandydatów spełniają warunek,  o  którym  mowa  w  ust. 1,  i  są uprawnione do uczestniczenia w podziale mandatów.

 

Art. 86.

1.  Po  ustaleniu  wykazu  komitetów  wyborczych,  których listy  kandydatów spełniają  warunek uprawniający  do uczestniczenia  w  podziale mandatów  Państwowa  Komisja Wyborcza  dokonuje podziału  wszystkich  mandatów pomiędzy uprawnione  komitety  wyborcze w sposób następujący:

1) liczbę głosów ważnych oddanych na listy  każdego z  komitetów wyborczych dzieli się kolejno przez: 1; 2; 3; 4; 5 i dalej aż do chwili, gdy z otrzymanych w ten sposób ilorazów da się uszeregować tyle kolejno największych liczb, ilu członków  Parlamentu  Europejskiego  jest  wybieranych  w  Rzeczypospolitej  Polskiej,

2)  każdemu  komitetowi  wyborczemu  przyznaje się tyle mandatów, ile spośród ustalonego w powyższy sposób szeregu ilorazów przypada mu liczb kolejno największych.

2.  Jeżeli kilka  komitetów   wyborczych uzyskało ilorazy równe ostatniej liczbie z liczb uszeregowanych w podany sposób, a  komitetów tych jest więcej niż mandatów do rozdzielenia, pierwszeństwo mają  komitety  wyborcze w kolejności ogólnej liczby oddanych na nie głosów. Gdyby na dwa lub więcej komitetów  wyborczych oddano równą liczbę głosów, o pierwszeństwie rozstrzyga liczba okręgów  wyborczych, w których na listy  danego  komitetu  oddano większą liczbę głosów.

Art. 87.

1.  Po  wykonaniu  czynności  określonych   w  art.  85  i  86  Państwowa  Komisja Wyborcza  sporządza   protokół  ogólnego  podziału  mandatów  między  komitety  wyborcze.

2.      W  protokole  wymienia  się liczby:

1) wyborców uprawnionych do głosowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) wyborców, którym wydano karty do głosowania;

3) kart wyjętych z urny, w tym kart nieważnych i kart ważnych;

4) głosów nieważnych;

5) głosów ważnych oddanych łącznie na listy okręgowe  każdego  komitetu  wyborczego;

6) mandatów przypadających każdemu  komitetowi  wyborczemu uprawnionemu do uczestniczenia w podziale mandatów.

3.  W protokole  wymienia  się  również  komitety  wyborcze,  które  nie  spełniają  warunku uprawniającego do uczestniczenia w podziale mandatów.

Art. 88.

1.       Państwowa  Komisja Wyborcza,  po  ustaleniu  ile  mandatów  uzyskał  każdy  z  komitetów  wyborczych,  sporządza  zestawienie  obejmujące:

1)       łączną liczbę  głosów  ważnie  oddanych  na  wszystkie listy  okręgowe  poszczególnych  komitetów  wyborczych,  których listy  kandydatów  spełniają  warunek uprawniający  do uczestniczenia  w  podziale mandatów, oraz 

2)     liczby głosów  ważnie  oddanych  na  poszczególne  listy  okręgowe  każdego z tych  komitetów  wyborczych.

2.  Na  podstawie  zestawienia,  o którym  mowa  w  ust.  1,  Państwowa  Komisja  Wyborcza  przystępuje  do  ustalenia  liczby  mandatów  przypadających  dla poszczególnych  list  okręgowych. W  tym  celu,  odrębnie  dla  każdego komitetu  wyborczego,  liczbę  głosów  ważnie  oddanych  na  listę  okręgową  danego komitetu  wyborczego  kolejno  w  każdym  okręgu  mnoży  się  za  każdym  razem  przez  liczbę  przypadających  danemu  komitetowi  mandatów,  a następnie  tak  otrzymany  iloczyn  dzieli  się  przez  liczbę  głosów  ważnie  oddanych  we wszystkich okręgach na  listy  okręgowe  tegoż  komitetu  wyborczego.  Uzyskany  w  ten sposób  iloraz   w  wartości   liczby  całkowitej  (przed  przecinkiem)  oznacza  liczbę  mandatów przypadających  danej  okręgowej  liście   kandydatów.

3.   Jeżeli  po  przeprowadzeniu  postępowania,  o  którym  mowa  w  ust.  2,  w  odniesieniu do  wszystkich  okręgowych  list  kandydatów   danego  komitetu  wyborczego   nie  zostały  rozdzielone  wszystkie  mandaty  przypadające  temu  komitetowi,  to  pozostałe  jeszcze  do  podziału  mandaty  przydziela  się   tym  okręgowym  listom  kandydatów  tegoż  komitetu,  dla  których  wyliczone  ilorazy  wykazują   po  przecinku  kolejno  najwyższe  wartości,  uwzględniając  także  i  te  listy  okręgowe,  które  nie  uzyskały  jeszcze  żadnego  mandatu.

Art. 89.

1.  Mandaty przypadające danej liście okręgowej uzyskują kandydaci w kolejności otrzymanej liczby głosów.

2.      Jeżeli dwóch lub więcej kandydatów otrzymało równą liczbę głosów uprawniającą do uzyskania  mandatu  z  danej listy, o pierwszeństwie  rozstrzyga  kolejność  umieszczenia  ich  nazwisk  na  liście. 

      Art. 90.

Po ustaleniu wyników wyborów dla  każdego  okręgu wyborczego  Państwowa  Komisja  Wyborcza sporządza protokół wyborów członków Parlamentu Europejskiego w  okręgach  wyborczych.

Art. 91.

W  protokole,  o którym  mowa  w art.  90,  wymienia się wykaz list okręgowych zarejestrowanych w  okręgu oraz wykaz list, które uczestniczyły w podziale mandatów w okręgu, a także liczby:

1) wyborców uprawnionych do głosowania  w  okręgu  wyborczym;

2) wyborców, którym wydano karty do głosowania;

3) kart wyjętych z urny, w tym kart nieważnych i kart ważnych;

4) głosów nieważnych;

5) głosów ważnych oddanych na każdą z list okręgowych;

6) mandatów przypadających każdej liście okręgowej;

7) głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów każdej z list  zarejestrowanych w  okręgu oraz nazwiska i imiona wybranych członków Parlamentu Europejskiego z poszczególnych list.

Art. 92.

Państwowa Komisja Wyborcza podaje do wiadomości publicznej zbiorcze wyniki głosowania  i  wyniki wyborów z uwzględnieniem informacji, o których mowa w art. 87 ust. 2  i  art.  91.

Art. 93.

Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" w formie obwieszczenia oraz podaje do wiadomości publicznej wyniki wyborów członków Parlamentu Europejskiego. W obwieszczeniu zamieszcza się podstawowe informacje zawarte w protokołach wyborów członków Parlamentu Europejskiego w okręgach wyborczych.

Art. 94.

Państwowa  Komisja  Wyborcza wręcza członkom Parlamentu Europejskiego sporządzone także w języku roboczym zaświadczenia o wyborze.

Art. 95.

1. Państwowa Komisja Wyborcza przesyła Prezydentowi Rzeczypospolitej i Marszałkowi Sejmu sprawozdanie z wyborów nie później niż 14 dnia po ogłoszeniu obwieszczenia, o którym mowa w art. 93.

2.   Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, sporządza się także w języku roboczym.

3.      Marszałek Sejmu niezwłocznie po otrzymaniu sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, przesyła zawiadomienie o wyborze członków Parlamentu Europejskiego i inne wymagane przez Parlament Europejski dokumenty, Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego.

 

 

Rozdział 15

Protesty wyborcze. Ważność wyborów

Art. 96.

Przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi członka Parlamentu Europejskiego może być wniesiony protest:

1)      z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom określonego w rozdziale XXXI   ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks  karny (Dz.U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 i Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729, Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 58, poz. 548, Nr 93, poz. 1027, Nr 116, poz. 1216 i z 2001 r. Nr 98, poz. 1071),  mającego  wpływ  na  przebieg  głosowania,  ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów lub

2)      naruszenia przepisów niniejszej ustawy dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów.

Art. 97.

Do protestów wyborczych stosuje się odpowiednio przepisy art. 78 ust. 2- 4, art. 79 ust. 1 i 3,
art. 80  oraz  art. 81 Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu  i  do  Senatu.

Art. 98.

1.  Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych  i  Spraw  Publicznych, na podstawie opinii wydanych w wyniku rozpoznania protestów, rozstrzyga o ważności wyborów oraz o ważności wyboru członka Parlamentu Europejskiego, przeciwko któremu wniesiono protest.

2.  Rozstrzygnięcie, o którym mowa w ust. 1, Sąd Najwyższy podejmuje, w formie uchwały, nie później niż w 90 dniu po dniu wyborów, na posiedzeniu z udziałem Prokuratora Generalnego i  Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej.

3.  Sąd Najwyższy, podejmując uchwałę o nieważności wyborów lub nieważności wyboru członka Parlamentu Europejskiego, stwierdza utratę mandatów w zakresie unieważnienia oraz postanawia o przeprowadzeniu wyborów ponownych lub o podjęciu niektórych czynności wyborczych, wskazując czynność, od której należy ponowić postępowanie wyborcze.

4.  Uchwałę Sądu Najwyższego, o której mowa w ust. 3, przedstawia się niezwłocznie Prezydentowi Rzeczypospolitej oraz Marszałkowi Sejmu, a także przesyła Państwowej Komisji Wyborczej.

5.  Uchwałę Sądu Najwyższego, o której mowa w ust. 1, ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".

6.  Utrata mandatów, o których mowa w ust. 3, następuje w dniu ogłoszenia uchwały Sądu Najwyższego.

Art. 99.

1.  W przypadku  podjęcia przez Sąd Najwyższy uchwały o nieważności wyborów  w okręgu lub o nieważności wyboru członka Parlamentu Europejskiego wybory ponowne lub wskazane czynności wyborcze przeprowadza się na zasadach i w trybie przewidzianym w niniejszej ustawie.

2. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej o wyborach ponownych lub podjęciu wskazanych czynności wyborczych podaje się do wiadomości publicznej i ogłasza się w  Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 5 dniu od dnia ogłoszenia uchwały Sądu Najwyższego, o której mowa w art. 98 ust. 3. Przepisy art. 11 ust. 2stosuje się odpowiednio.

3. Wyniki wyborów ponownych albo wyniki przeprowadzonych czynności wyborczych Państwowa Komisja Wyborcza podaje w obwieszczeniu. W obwieszczeniu wymienia się ponadto osoby, które w wyniku wyborów ponownych albo przeprowadzonych czynności wyborczych utraciły mandat, ze wskazaniem numeru okręgu wyborczego, a w wypadku utraty mandatu członka Parlamentu Europejskiego – także numer i nazwę listy kandydatów.

4. Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 3, ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" oraz podaje się do wiadomości publicznej, a także przesyła się niezwłocznie Marszałkowi Sejmu.

 

Rozdział 16

Wygaśnięcie  mandatu.  Utrata  mandatu.

Art. 100.

1.      Wygaśnięcie mandatu członka Parlamentu Europejskiego następuje wskutek:

1)      śmierci;

2)       zrzeczenia się mandatu.

2. Wygaśnięcie mandatu członka Parlamentu Europejskiego stwierdza Przewodniczący Parlamentu Europejskiego.

Art. 101.

1. Utrata mandatu członka Parlamentu Europejskiego następuje wskutek:

1)  utraty prawa wybieralności;

2)   powołania w czasie kadencji na stanowisko lub powierzenia funkcji, o których mowa w art. 5 i art. 6 ust. 2;

3)      wyboru na posła albo senatora;

4)      unieważnienia wyboru członka Parlamentu Europejskiego.

2. Utrata mandatu członka Parlamentu Europejskiego zajmującego w dniu wyborów stanowisko lub  funkcję, o których mowa  w ust. 1 pkt 2  następuje, jeżeli nie złoży on Marszałkowi Sejmu, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia przez Państwową Komisję  Wyborczą  wyników  wyborów członków Parlamentu Europejskiego lub powołania na stanowisko lub funkcję, o których mowa w art. 5 i 6 ust. 2 ustawy, oświadczenia o złożeniu rezygnacji z zajmowanego stanowiska  lub  pełnionej funkcji.

3. Poseł lub senator wybrany w czasie kadencji na członka Parlamentu Europejskiego,  jeśli nie złoży Marszałkowi Sejmu lub Marszałkowi Senatu  w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia przez Państwową Komisję Wyborczą wyników wyborów do Parlamentu Europejskiego, oświadczenia o zrzeczeniu się mandatu posła albo senatora, traci mandat członka Parlamentu Europejskiego.

4.      Członek Parlamentu Europejskiego wybrany w czasie kadencji na posła albo senatora traci mandat członka Parlamentu Europejskiego z dniem ogłoszenia przez Państwową Komisję Wyborczą wyników wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej albo do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej.

5.      Jeżeli członek Parlamentu Europejskiego uzyskał mandat posła na podstawie art. 179 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu traci mandat członka Parlamentu Europejskiego z dniem wydania przez Marszałka Sejmu postanowienia o obsadzeniu mandatu posła.

Art. 102.

1.  Utratę mandatu członka Parlamentu Europejskiego stwierdza Marszałek Sejmu w drodze postanowienia.

2.  Postanowienie, o którym mowa  w  ust. 1, ogłasza się  w  Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej  Polskiej “Monitor Polski”.

3.  Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się niezwłocznie Państwowej Komisji Wyborczej.

4.  O utracie mandatu członka Parlamentu Europejskiego Marszałek Sejmu niezwłocznie zawiadamia Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego.

Art. 103.

1.  W przypadku  wygaśnięcia  albo utraty  mandatu  członka  Parlamentu Europejskiego Marszałek Sejmu zawiadamia, na podstawie informacji Państwowej Komisji Wyborczej, kolejnego kandydata z tej samej listy okręgowej, który  w  wyborach otrzymał kolejno największą liczbę głosów, o przysługującym mu pierwszeństwie do mandatu. Przy równej liczbie  głosów  o  pierwszeństwie  rozstrzyga  kolejność umieszczenia  kandydata  na  tej liście  okręgowej.

2.  Kandydat może zrzec się pierwszeństwa do obsadzenia mandatu na rzecz kandydata z tej samej listy, który otrzymał kolejno największą liczbę głosów. Oświadczenie o ustąpieniu pierwszeństwa  powinno być złożone  Marszałkowi  Sejmu  w  terminie 7 dni  od  dnia  doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1.

3.       Jeżeli obsadzenie mandatu członka Parlamentu Europejskiego w trybie określonym w
ust. 1 byłoby niemożliwe z powodu braku kandydatów, którym mandat można przydzielić,  to  wówczas Marszałek Sejmu o przysługującym pierwszeństwie do mandatu zawiadamia, na podstawie informacji Państwowej Komisji Wyborczej, kandydata z innej listy okręgowej tego samego  komitetu  wyborczego, który w wyborach otrzymał  największą liczbę głosów.

4.       O obsadzeniu mandatu postanawia Marszałek Sejmu. Przepisy art. 102 ust. 2 - 4 stosuje się odpowiednio.

 

Rozdział  17

Finansowanie wyborów z budżetu państwa

Art. 104.

1.  Wydatki  związane z organizacją i przeprowadzeniem  wyborów  członków  Parlamentu Europejskiego są  pokrywane z budżetu państwa.

2.  Przepisy  art. 129  Ordynacji  wyborczej  do  Sejmu i  do  Senatu  stosuje się odpowiednio.

 

 

Rozdział 18

Archiwizacja dokumentów z wyborów

Art. 105.

1.      Dokumenty z wyborów członków Parlamentu Europejskiego są przekazywane do Archiwów Państwowych i mogą być udostępniane.

2.      Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego na wniosek Państwowej Komisji Wyborczej, złożony po porozumieniu z Naczelnym Dyrektorem Archiwów Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób przekazywania, przechowywania i udostępniania dokumentów  z  wyborów  członków Parlamentu Europejskiego, ze szczególnym uwzględnieniem okresu, przez jaki muszą być przechowywane dokumenty, potrzeby ochrony przekazywanych materiałów i zawartych w nich danych, podmiotów którym dokumenty mogą być udostępniane.

 

Rozdział  19

Przepisy karne

Art. 106.

Kto,  w  ramach  kampanii  wyborczej  do  Parlamentu  Europejskiego,  narusza  zakaz agitacji  wyborczej:

1)  w siedzibach urzędów administracji rządowej lub administracji samorządu terytorialnego bądź  sądów  lub  prokuratury;

2)  na  terenie zakładów  pracy  w sposób i w formach zakłócających ich normalne funkcjonowanie;

3)  na terenie jednostek wojskowych i innych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej albo oddziałów obrony cywilnej bądź skoszarowanych jednostek podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych;

4)  w lokalu wyborczym lub na terenie budynku, w którym lokal się znajduje;

5) na terenie szkoły podstawowej lub gimnazjum wobec uczniów nieposiadających prawa wybierania

      –  podlega  karze  grzywny.

Art. 107.

1. Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego, zbiera podpisy osób popierających zgłoszenie list kandydatów, stosując groźbę, podstęp lub jakąkolwiek inną formę nacisków zmierzających do uzyskania podpisów

–        podlega grzywnie od 1.000 do 10.000 złotych.

2.      Tej samej karze podlega, kto zbiera podpisy osób popierających zgłoszenie  listy  kandydatów na terenie jednostek wojskowych lub innych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi  Obrony  Narodowej  albo oddziałów obrony cywilnej lub skoszarowanych jednostek  podległych  ministrowi  właściwemu  do spraw  wewnętrznych.

3.      Kto udziela wynagrodzenia pieniężnego w zamian za zbieranie lub złożenie podpisu pod zgłoszeniem  listy  kandydatów

      –   podlega grzywnie od 10.000 do 50.000 złotych.

Art. 108.

1.  Kto, w  celu  prowadzenia  kampanii  wyborczej  do  Parlamentu Europejskiego:

1)  umieszcza plakat  lub  hasło wyborcze na ścianie budynku, ogrodzeniu, latarni, urządzeniu  energetycznym,  telekomunikacyjnym lub innym urządzeniu  bez zgody właściciela  lub  zarządcy  nieruchomości;

2)  przy  ustawianiu własnego urządzenia ogłoszeniowego  narusza  obowiązujące  przepisy  porządkowe;

3)  umieszcza  plakat lub hasło wyborcze w taki sposób, że nie można ich usunąć bez spowodowania  szkód

      –  podlega  karze  grzywny.

2.      Tej  samej  karze  podlega  pełnomocnik wyborczy  lub  osoba  przez  niego  upoważniona,  jeśli  w terminie  nie dopełni obowiązku usunięcia  plakatu  lub hasła  wyborczego lub urządzenia  ogłoszeniowego  ustawionego  w  celu  prowadzenia  kampanii  wyborczej  do  Parlamentu  Europejskiego.

Art. 109.

1.   Kto,   w  ramach  kampanii  wyborczej  do Parlamentu Europejskiego,  nie  umieszcza   w  materiałach   wyborczych  oznaczenia  od  kogo  one  pochodzą

      –   podlega  karze grzywny.

2.        Tej  samej  karze  podlega  osoba będąca redaktorem w rozumieniu prawa prasowego, która nie dopuszcza do wykonania obowiązku umieszczenia  w  informacji, komunikacie, apelu lub haśle wyborczym ogłoszonych  w prasie drukowanej lub w telewizji bądź radiu na koszt komitetu wyborczego, partii politycznej lub organizacji popierającej kandydata, a  także  na  koszt  samego  kandydata,  wskazania  przez  kogo  są  opłacane  i  od  kogo pochodzą.

Art. 110.

Kto, w ramach  kampanii wyborczej  do Parlamentu Europejskiego, bez uprzedniej zgody pełnomocnika wyborczego komitetu wyborczego prowadzi agitację wyborczą polegającą na organizowaniu wieców wyborczych kandydatów, rozpowszechnianiu programów wyborczych kandydatów albo komitetów wyborczych lub ich materiałów propagandowych o charakterze reklamy rozpowszechnianej dla celów kampanii wyborczej za pomocą środków masowego przekazu, plakatów, broszur lub ulotek o masowym nakładzie, lub za pośrednictwem infolinii o bezpłatnym dostępie

–        podlega karze grzywny.

Art. 111.

Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego w okresie od zakończenia kampanii wyborczej aż do zakończenia głosowania, zwołuje zgromadzenia, organizuje pochody lub manifestacje, wygłasza przemówienia, rozdaje ulotki lub w jakikolwiek inny sposób prowadzi agitację na rzecz kandydatów lub list kandydatów

–  podlega  karze  aresztu albo grzywny.

Art. 112.

Kto, w  ramach  kampanii wyborczej  do  Parlamentu Europejskiego, prowadząc agitację wyborczą na rzecz komitetów wyborczych lub kandydatów organizuje podczas kampanii wyborczej loterie fantowe lub innego rodzaju gry losowe albo konkursy, w których wygranymi są nagrody pieniężne lub przedmioty o wartości wyższej niż wartość przedmiotów zwyczajowo używanych w celach reklamowych lub promocyjnych

–  podlega  grzywnie od 5.000 do 50.000 złotych.

Art. 113.

Kto,  w  ramach  kampanii wyborczej  do  Parlamentu Europejskiego,  wbrew  zakazowi  sprzedaje  lub  podaje  napoje  alkoholowe

–  podlega  karze  aresztu albo grzywny.

Art. 114.

Kto, w związku z wyborami członków Parlamentu Europejskiego, w okresie od zakończenia kampanii wyborczej aż do zakończenia głosowania, podaje do wiadomości publicznej wyniki przedwyborczych badań (sondaży) opinii publicznej dotyczących przewidywanych zachowań wyborczych lub przewidywanych wyników wyborów, lub wyniki sondaży wyborczych przeprowadzanych w dniu głosowania w Unii Europejskiej

–  podlega grzywnie od  500.000 do 1.000.000 złotych.

Art. 115.

Wyborca,  który  więcej  niż  jeden  raz  uczestniczył  w  głosowaniu  w  tych  samych  wyborach  do  Parlamentu  Europejskiego

–   podlega  karze  grzywny.

Art. 116.

Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego, organizuje zbiórkę publiczną na cele kampanii wyborczej

–        podlega  grzywnie od 1.000 do 100.000 złotych.

Art. 117.

Kto,  w  związku z  wyborami do Parlamentu Europejskiego, przekazuje środki finansowe lub wartości  niepieniężne jednego  komitetu  na  rzecz  innego  komitetu  wyborczego

–        podlega  karze aresztu albo grzywny albo obu tym karom łącznie.

Art. 118.

1.  Pełnomocnik finansowy komitetu wyborczego, który w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego nie dopełnia obowiązku gromadzenia środków finansowych na rachunku  bankowym

      –    podlega  karze  aresztu albo grzywny.

2.  Tej samej karze podlega, kto nie wprowadza zastrzeżenia do umowy rachunku bankowego zawartej przez niego w imieniu komitetu wyborczego o wymaganym ustawą sposobie dokonywania wpłat na rzecz komitetu wyborczego.

Art. 119.

Kto, w związku z wyborami  do  Parlamentu Europejskiego:

1)      pozyskuje środki finansowe lub wartości niepieniężne na rzecz komitetu wyborczego lub wydatkuje środki finansowe komitetu wyborczego na cele inne niż związane z wyborami;

2)      pozyskuje środki finansowe lub wartości niepieniężne na rzecz komitetu wyborczego lub wydatkuje środki finansowe komitetu wyborczego przed dniem, od którego zezwala na to ustawa;

3)      pozyskuje środki finansowe lub wartości niepieniężne na rzecz komitetu wyborczego po dniu wyborów;

4)  wydatkuje środki finansowe komitetu wyborczego po dniu złożenia sprawozdania finansowego;

5)  wydatkuje środki finansowe komitetu wyborczego z naruszeniem limitów wydatków określonych dla komitetów wyborczych;

6)  przekazuje komitetowi wyborczemu wyborców lub przyjmuje w imieniu  komitetu środki finansowe lub wartości niepieniężne pochodzące z innych źródeł niż od osób fizycznych

–  podlega  karze  aresztu albo grzywny.

Art. 120.

Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego, po uzyskaniu informacji, z jakich źródeł  pochodzą,  przyjmuje i przeznacza  na  kampanię wyborczą środki finansowe lub wartości  niepieniężne  pochodzące:

1)  od osoby fizycznej niemającej miejsca zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem obywateli polskich zamieszkałych w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej;

2) od cudzoziemca mającego miejsce zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, niebędącego obywatelem Unii Europejskiej;

3)  z  innego źródła  niż z funduszu wyborczego partii politycznej tworzącej komitet wyborczy  partii politycznej lub  z  funduszów  wyborczych  partii politycznych tworzących  koalicyjny  komitet  wyborczy  partii  politycznych

–  podlega  karze  aresztu albo grzywny.

Art. 121.

1.      Pełnomocnik finansowy komitetu wyborczego, który w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego, nie dopełnia  w wymaganym  terminie:

1)      obowiązku przekazania przez komitet wyborczy na rzecz instytucji charytatywnej nadwyżki pozyskanych  środków  finansowych  nad  poniesionymi wydatkami;

2)      obowiązku sporządzenia i przedłożenia w terminie Państwowej Komisji Wyborczej sprawozdania finansowego albo podaje w tym sprawozdaniu  dane nieprawdziwe  lub niepełne

      –   podlega  grzywnie, karze ograniczenia wolności, albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.      Tej samej  karze podlega, kto udaremnia  lub utrudnia  wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1.

Art. 122.

Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego udaremnia lub utrudnia  biegłemu  rewidentowi wykonanie obowiązku sporządzenia opinii lub  raportu  dotyczącego sprawozdania finansowego

–  podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności, albo pozbawienia wolności do lat 2.

Art. 123.

1.  W  przypadku  skazania  za  wykroczenie  określone  w  art. 108  sąd  orzeka  przepadek  przedmiotów  stanowiących  przedmiot  wykroczenia lub  nawiązkę w wysokości do 1.500 złotych.

2.  W  przypadku  skazania za  wykroczenia  określone  w  art. 112, art. 116, art. 119, art. 120, oraz  art. 121  ust. 1 pkt  1  sąd  orzeka  przepadek  przedmiotów stanowiących przedmiot wykroczenia.

3.   Przepadek przedmiotów, o którym mowa w ust. 1 i 2, orzeka się chociażby przedmioty te nie były własnością sprawcy.

4. Jeżeli orzeczenie przepadku, o którym mowa w ust. 2, nie jest możliwe, sąd zasądza przepadek ich równowartości.

Art. 124.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 106, 108 – 111, 113, 115, 117 – 120, 123, następuje w trybie ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148).

  

Rozdział 20

Przepisy szczególne

Art. 125 .

Wszelkie pisma oraz postępowanie sądowe i administracyjne w sprawach wyborczych są wolne od opłat administracyjnych i kosztów sądowych.

Art. 126.

Ilekroć w ustawie jest mowa o postępowaniu nieprocesowym przed sądami, stosuje się w nim przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym.

Art. 127.

1.  Ilekroć w ustawie jest mowa o upływie terminu do wniesienia skargi lub odwołania do sądu albo organu wyborczego, należy przez to rozumieć dzień złożenia skargi lub odwołania w sądzie lub organowi wyborczemu.

2.  Jeżeli koniec terminu wykonania czynności określonej w ustawie przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa pierwszego roboczego dnia po tym dniu.

3.        Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, czynności wyborcze określone kalendarzem wyborczym oraz czynności, o których mowa w ust. 1, są dokonywane w godzinach urzędowania sądów i organów wyborczych.

Art. 128.

Ilekroć w ustawie jest mowa o numerze ewidencyjnym PESEL, należy przez to rozumieć, w odniesieniu do obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi, numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość.

Art. 129.

W przypadku zbiegu terminu wyborów członków Parlamentu Europejskiego z wyborami do Sejmu i Senatu, wybory członków Parlamentu Europejskiego przeprowadzają komisje wyborcze powołane dla wyborów do Sejmu. Państwowa  Komisja  Wyborcza  określi  okręgowe  komisje  wyborcze  właściwe  do  wykonywania  czynności  dla  okręgów  wyborczych  do  Parlamentu  Europejskiego.  

Art. 130.

1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, podwyższy kwotę, o której mowa w art. 50 ust. 2, w wypadku wzrostu wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem o ponad 5%, w stopniu odpowiadającym wzrostowi tych cen.

2. Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski” do 20 dnia pierwszego miesiąca każdego kwartału.

Rozdział  21

Zmiany  przepisów  obowiązujących, przepisy przejściowe

 i  przepisy  końcowe

Art. 131.

W ustawie z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr  153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 57, poz. 507) po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu:

„Art. 9a.1. W przypadku zbiegu terminu wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z wyborami członków Parlamentu Europejskiego, wybory Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej komisje wyborcze powołane dla wyborów członków Parlamentu Europejskiego.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sporządza się oddzielne protokoły głosowania w obwodach oraz protokoły głosowania i wyników wyborów.”.

Art. 132.

W  ustawie  z  dnia  6  czerwca 1997 r. Kodeks  karny  (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 i Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729, Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027, Nr 116, poz. 1216 i z 2001 r. Nr 98, poz. 1071) art. 248 otrzymuje brzmienie:

„Art. 248. Kto w związku z wyborami do Sejmu, Senatu, wyborem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, wyborami członków do Parlamentu Europejskiego i organów samorządu terytorialnego lub referendum:

1)      sporządza listę kandydujących lub głosujących z pominięciem uprawnionych lub wpisaniem nieuprawnionych,

2)      używa podstępu celem nieprawidłowego sporządzenia listy wyborczej,

3)      uszkadza, ukrywa, przerabia lub podrabia protokoły lub inne dokumenty wyborcze,

4)      dopuszcza do nadużycia przy przyjmowaniu lub obliczaniu głosów,

5)      odstępuje innej osobie przed zakończeniem głosowania niewykorzystaną kartę do głosowania lub pozyskuje od innej osoby w celu wykorzystania w głosowaniu niewykorzystaną kartę do głosowania, 

6)      dopuszcza się nadużycia w sporządzaniu list z podpisami obywateli zgłaszających kandydatów w wyborach lub inicjujących referendum,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”. 

Art. 133.

W ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 i Nr 154, poz. 1802, z 2002 r. Nr 127, poz. 1089 oraz z 2003 r. Nr 57, poz. 507) w art. 35 ust. 1 otrzymuje  brzmienie:

„1.  Partia  polityczna  tworzy  stały  Fundusz  Wyborczy  w  celu finansowania  udziału  partii  politycznej  w  wyborach  do Sejmu i  do  Senatu,  w  wyborach  na urząd  Prezydenta  Rzeczypospolitej  Polskiej,  w  wyborach  do  Parlamentu  Europejskiego,  w  wyborach organów  samorządu  terytorialnego, a  także  udziału  w  kampaniach  referendalnych".

Art. 134.

W ustawie z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej  i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 46, poz. 499, Nr 74, poz. 786 i Nr 154, poz. 1802, z 2002 r. Nr 14, poz. 128, Nr 113, poz. 984, Nr 127, poz. 1089 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 57, poz. 507) wprowadza się następujące zmiany:

  1) art. 11  otrzymuje  brzmienie:

    "Art. 11. 1. Stały  rejestr  wyborców  obejmuje osoby stale zamieszkałe  na  obszarze  gminy, którym  przysługuje  prawo  wybierania.

2.      Można  być  ujętym  tylko  w  jednym  rejestrze  wyborców.

3.      Rejestr  wyborców  służy  do  sporządzania  spisów  wyborców  dla  wyboru   Prezydenta  Rzeczypospolitej,  dla  wyborów  do  Sejmu  i do  Senatu, dla wyboru  członków  Parlamentu  Europejskiego,  dla  wyborów  do  rad gmin,  rad  powiatów  i  sejmików  województw,  dla  wyboru  wójta,  burmistrza  i  prezydenta  miasta,   a  także  do  sporządzania spisów osób  uprawnionych  do  udziału  w  referendum  ogólnokrajowym  oraz  lokalnym. 

4.      Rejestr  wyborców  dzieli  się  na  część  A  i  część  B.

5.      Część  A  rejestru  wyborców  obejmuje  obywateli  polskich.  W  tej  części  rejestru  wyborców  wymienia  się  nazwisko i  imiona,  imię  ojca, datę  urodzenia,  numer  ewidencyjny  PESEL  i adres  zamieszkania  wyborcy.

6.      Część  B  rejestru  wyborców  obejmuje  obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi, stale zamieszkałych na obszarze gminy i uprawnionych, na  podstawie  i  w zakresie  określonym  w  innych ustawach, do korzystania  z praw  wyborczych  w  Rzeczypospolitej  Polskiej. W  tej  części  rejestru wyborców  wymienia się nazwisko i imiona, imię ojca, datę urodzenia, obywatelstwo  państwa  członkowskiego Unii Europejskiej, numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, adres zamieszkania wyborcy oraz  nazwę  i  oznaczenie  deklaracji stwierdzającej, że przysługuje  mu  prawo  wybierania  w  państwie,  którego  jest obywatelem.

7.      Wyborcę,  o  którym  mowa  w  ust.  6, wpisuje  się  do rejestru  wyborców,  na  jego  wniosek,  nie  później  niż  30  dnia  po zarządzeniu wyborów, w których, na podstawie i w zakresie określonym w innych ustawach zamierza uczestniczyć.

8.      Do wniosku, o którym mowa w ust. 7, muszą być załączone:

1)  kserokopia  ważnego  dokumentu  stwierdzającego tożsamość  wnioskodawcy,  oraz

2)  pisemna  deklaracja,   w  której  wnioskodawca  podaje:

a)   swoje  obywatelstwo  i  adres  stałego  zamieszkania  na  terytorium  Rzeczy- pospolitej Polskiej,

b)         nazwę  okręgu  wyborczego  albo  miejscowości,  w  państwie  członkowskim  swego  pochodzenia,  gdzie  jest  umieszczony  w  rejestrze  wyborców,

c)  oświadczenie,  że  zamierza  korzystać z czynnego prawa wyborczego tylko na  terytorium  Rzeczypospolitej  Polskiej,

d)       oświadczenie,  że  w  państwie  członkowskim  swego  pochodzenia,  nie  został  pozbawiony  czynnego  prawa  wyborczego.

9.      Rejestr  wyborców  prowadzi  na  bieżąco  gmina  jako  zadanie  zlecone.

10.  Rejestr  wyborców  jest  udostępniany,  na  pisemny wniosek,  do  wglądu   w  urzędzie  gminy.";

2) w art. 12 ust. 1 i ust. 4, art. 17 ust. 4, art. 18 ust. 2, art. 19 ust. 3 i art. 21 ust. 1 wyrazy „w art. 11 ust. 4” zastępuje się wyrazami „w art. 11 ust. 5”;

3) art. 16 otrzymuje brzmienie:

„Art. 16.  Minister właściwy do spraw administracji publicznej po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia:

1)      sposób prowadzenia rejestru wyborców, ustalając:

a)      wzór rejestru,

b)      metody jego aktualizacji i sposób udostępniania,

c)       wzór wniosku o udostępnienie rejestru

d)      wzór wniosku o wpisanie wyborcy do rejestru,

e)      wzór zawiadomienia o wpisaniu do rejestru wyborców,

2)      wzór pisemnej deklaracji, o której mowa w art. 11 ust. 9 pkt 2;

3)      sposób przekazywania przez urzędy gmin właściwym organom wyborczym okresowych informacji o liczbie wyborców objętych rejestrem wyborców, a także

4)     tryb i zasady wymiany między Rzecząpospolitą Polską a innymi państwami Unii Europejskiej informacji dotyczących praw wyborczych obywateli innych państw członkowskich Unii Europejskiej zamierzających korzystać z tych praw w wyborach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również obywateli polskich chcących korzystać z praw wyborczych na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, uwzględniając w szczególności formę i terminy wymiany tych informacji, a także konieczność zapewnienia ochrony danych osobowych.”;

4) w art. 215 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. W razie zbiegu terminu wyborów uzupełniających do Senatu z wyborami członków Parlamentu Europejskiego, wybory uzupełniające do Senatu przeprowadzają komisje wyborcze powołane dla wyborów członków Parlamentu Europejskiego.”.

Art. 135.

            W ustawie z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052) w art. 1 po pkt 2  dodaje się pkt 2a w brzmieniu:

„2a) rozpoznawanie protestów wyborczych w wyborach członków Parlamentu Europejskiego;”

Art. 136.

W ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (Dz. U. Nr 57, poz. 507) po art. 90 dodaje się art. 90a w brzmieniu:

„Art. 90a. 1. W przypadku przeprowadzania referendum w tym samym dniu, w którym odbywają się wybory członków Parlamentu Europejskiego, zadania komisarzy wyborczych i komisji obwodowych wykonują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpowiednio okręgowe i obwodowe komisje wyborcze powołane do przeprowadzenia  wyborów członków Parlamentu Europejskiego.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sporządza się oddzielnie protokoły głosowania w obwodach oraz protokoły głosowania  i wyników wyborów.

Art. 137.

W wyborach do Parlamentu Europejskiego odbywających się w 2004 r. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wybiera się 54 członków Parlamentu Europejskiego.

Art. 138.

Ustawa  wchodzi  w  życie z dniem 1  marca  2004  r.

 _______________________

1. Ustawa zmienia również następujące ustawy:

1)       ustawę z dnia z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 57, poz. 507),

2)       ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 i Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729, Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027, Nr 116, poz. 1216 i z 2001 r. Nr 98, poz. 1071,

3)       ustawę z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (Dz.U. Nr z 2001 r. Nr 79,
poz. 857 i Nr 154, poz. 1802, z  2002 r. Nr 127, poz. 1089 oraz z 2003 r. Nr 57, poz. 507),

4)       ustawę z dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu RP i do Senatu RP (Dz. U. Nr 46, poz. 499, Nr 74, poz. 786 i Nr 154, poz. 1802, z 2002 r. Nr 14, poz. 128, Nr 113, poz. 984, Nr 127, poz. 1089 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 57, poz. 507),

5)       ustawę z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052),

6)        ustawę z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (Dz. U. Nr 57, poz. 507)

2. Ustawa implementuje Dyrektywę Rady 93/109/WE z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiającą szczegółowe zasady korzystania przez obywateli Unii zamieszkałych w państwie członkowskim, którego nie są obywatelami z prawa do głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego.

 

Załącznik  Nr  1

Wykaz  okręgów  wyborczych   i  siedzib  okręgowych  komisji  wyborczych

Okręg  nr 1  obejmuje  obszar  województwa  pomorskiego.

Siedziba  okręgowej  komisji  wyborczej  –  Gdańsk.

Okręg  nr 2  obejmuje obszar  województwa  kujawsko-pomorskiego.

Siedziba  okręgowej  komisji  wyborczej  –  Bydgoszcz.

Okręg  nr 3  obejmuje obszar  województw  warmińsko-mazurskiego  i  podlaskiego.

Siedziba  okręgowej  komisji  wyborczej  –  Olsztyn.

Okręg  nr 4  obejmuje obszar  część województwa mazowieckiego:  m. st. Warszawy  oraz powiatów: grodziskiego, legionowskiego, nowodworskiego, otwockiego, piase- czyńskiego, pruszkowskiego, warszawskiego zachodniego i wołomińskiego.

Siedziba  okręgowej  komisji  wyborczej  –   Warszawa.

Okręg  nr 5  obejmuje obszar  część  województwa  mazowieckiego:  powiatów – ciechanskiego, gostynińskiego, mławskiego, płockiego, płońskiego, przasnyskiego, sierpeckiego, sochaczewskiego, żuromińskiego, żyrardowskiego, białobrzeskiego, grójeckiego, kozienickiego, lipskiego, przysuskiego, radomskiego, szydłowieckiego, zwoleńskiego, garwolińskiego, łosickiego, makowskiego, mińskiego, ostrołęckiego, ostrowskiego, pułtuskiego, siedleckiego, sokołowskiego,  węgrowskiego, wyszkowskiego oraz miast na prawach powiatu – Płock, Radom, Ostrołęka i Siedlce. 

Siedziba  okręgowej  komisji  wyborczej  –  Warszawa.

Okręg  nr 6  obejmuje obszar  województwa  łódzkiego.  

Siedziba  okręgowej  komisji  wyborczej  –  Łódź.

Okręg  nr 7  obejmuje obszar  województwa  wielkopolskiego.

Siedziba  okręgowej  komisji  wyborczej  –  Poznań.

Okręg  nr 8  obejmuje obszar  województwa  lubelskiego.

Siedziba  okręgowej  komisji  wyborczej  –  Lublin.

Okręg  nr 9  obejmuje obszar  województwa  podkarpackiego.

Siedziba  okręgowej  komisji  wyborczej  –  Rzeszów.

Okręg  nr 10  obejmuje obszar  województw  małopolskiego  i  świętokrzyskiego.

Siedziba  okręgowej  komisji  wyborczej  –   Kraków.

Okręg  nr 11  obejmuje  obszar  województwa  śląskiego.

Siedziba  okręgowej  komisji  wyborczej  –  Katowice.

Okręg  nr 12  obejmuje obszar  województw  dolnośląskiego  i  opolskiego.

Siedziba  okręgowej  komisji  wyborczej  –   Wrocław.

Okręg  nr 13  obejmuje obszar  województw lubuskiego  i  zachodnio-pomorskiego.

Siedziba  okręgowej  komisji  wyborczej  –  Gorzów  Wielkopolski.

 

 

 

UZASADNIENIE

Przystąpienie Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej pociąga za sobą konieczność uchwalenia ustawy umożliwiającej  przeprowadzenie  w  Polsce  w  2004 roku  wyborów do Parlamentu Europejskiego.

Zgodnie  z  art. 190 Traktatu ustanawiającego  Wspólnotę  Europejską  przedstawi-ciele  narodów państw  zjednoczonych  we Wspólnocie są  wybierani do Parlamentu  Europejskiego  w  bezpośrednich  wyborach  powszechnych. Członkowie Parlamentu  Europejskiego  wybierani  są na 5-letnią  kadencję. Rada Unii  Europejskiej, działając na  wniosek  Parlamentu  Europejskiego i  po  uzyskaniu  jego zgody, określa wspólne  dla  wszystkich  państw  członkowskich zasady,  których  przyjęcie  zaleca  im  zgodnie  z  właściwymi  regułami  konstytucyjnymi.  W  Traktacie  z  Nicei  w  2001 r.  przyznano  50 mandatów  członków  Parlamentu  Europejskiego  wybieranych  w  Polsce. Stosownie jednak  do  postanowień  Traktatu  akcesyjnego  przejściowo w  wyborach 2004 r. liczba  ta zwiększona  została  do  54  mandatów. I  dlatego w projekcie  ustawy  przewidziano, że  w postanowieniu  o zarządzeniu  wyborów  Prezydent  Rzeczypospolitej  podaje  aktualną  dla danych  wyborów  liczbę  członków  Parlamentu  Europejskiego wybieranych  w  Polsce, a w odniesieniu do wyborów odbywających się w 2004 r. - art. 137 projektu przewiduje, iż w wyborach tych zostanie wybranych 54 członków Parlamentu Europejskiego.

Przedkładany  projekt  ustawy  o  wyborze  członków  Parlamentu  Europejskiego uwzględnia obowiązujące w Unii Europejskiej uregulowania traktatowe, a w szczególności wspólne zasady przeprowadzania wyborów do Parlamentu Europejskiego  określone  w  Akcie z 1976 roku w sprawie wyborów  członków Parlamentu Europejskiego w bezpośrednich i  powszechnych wyborach. Akt ten ustanowiony był  Decyzją Rady z 20 września 1976 r. (76/787/ECSC, EEC, Euratom – Dz. Urz. WE 1976, Nr L 278, 8.10.1976), a następnie znowelizowany został  Decyzją Rady Unii Europejskiej z 25 czerwca i 23 września 2002 r. (2002/772/EC, Euratom  –  Dz. Urz. WE 2002, Nr L 283, 21.10.2002).

We wskazanym  Akcie z 1976 r. – w brzmieniu nadanym po nowelizacji dokonanej w 2002 r. (dalej cytowany jako Akt 1976/2002 r.)  –  ustanowione są następujące zasady wspólne dotyczące wyborów do Parlamentu Europejskiego, które bezwzględnie wiążą państwa  członkowskie. Tymi zasadami  przede  wszystkim są:

1)      powszechność  i  bezpośredniość  wyborów,

2)      tajność głosowania  w  wolnych  wyborach,  oraz

3)      nakaz oparcia systemu wyborczego na zasadzie proporcjonalności.

Akt z 1976/2002 r. dopuszcza możliwość ustanowienia progu wyborczego nie wyższego niż 5 %  oddanych  głosów.

Państwa członkowskie mają swobodę decyzji w sprawie tworzenia okręgów wyborczych – z tym jednak zastrzeżeniem, aby struktura  i  wielkość okręgów nie podważała istoty reprezentacji proporcjonalnej.

W 2002 r. Rada Unii Europejskiej rozstrzygnęła też definitywnie, że mandatu członka Parlamentu Europejskiego nie wolno łączyć z mandatem członka parlamentu krajowego w państwie członkowskim.

Tym podstawowym założeniom wypływającym z prawa Unii Europejskiej podporządkowane są rozwiązania zawarte w projekcie ustawy.

Projekt ustawy stanowi transpozycję dyrektywy Rady 93/109/WE z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiającą szczegółowe zasady korzystania przez obywateli Unii zamieszkałych w państwie członkowskim, którego nie są obywatelami z prawa do głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego.

Równocześnie, rozwiązania  przyjęte  w  projekcie  przedkładanej ustawy nawiązują do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 12 kwietnia 2001 r. –  Ordynacja wyborcza do Sejmu  Rzeczypospolitej  Polskiej  i  do Senatu  Rzeczypospolitej  Polskiej (Dz. U. Nr 46, poz. 499 z  późn. zm.). W bardzo szerokim zakresie w projekcie ustawy proponuje się odesłania do konkretnych  przepisów  Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu, zamiast powtarzania jej przepisów. W szczególności są to przepisy dotyczące: organów wyborczych, spisów wyborców, komitetów wyborczych, zasad prowadzenia  i  finansowania  kampanii wyborczej, zasad i  techniki   głosowania.

Przepisy  karne  zaś  są  w  swej  treści  w  znaczącej  mierze  kalką  przepisów  Ordynacji  wyborczej do Sejmu i do Senatu,  lecz  sformułowane – zgodnie  z  zasadami  techniki  legislacyjnych  w  odniesieniu  do  przepisów  karnych  –  w  odniesieniu  do  wyborów  do  Parlamentu  Europejskiego. Jednocześnie czyny zabronione i zachowania związane z prowadzeniem kampanii wyborczej i jej finansowaniem zostały uznane za wykroczenia. 

Wyjątek  jedynie  stanowi  zbieranie podpisów  popierających zgłoszenie list kandydatów przy zastosowaniu groźby, podstępu lub jakichkolwiek innych form nacisków oraz  wynagradzanie pieniężne w zamian za zbieranie lub złożenie podpisu pod zgłoszeniem  tych listy  kandydatów,  a  także  naruszenie  zakazu  publikowania  sondaży  w  czasie  tzw.  ciszy  wyborczej . To  uznano  za  występki.

Zachodzi  jednak  też  konieczność  nowelizacji  art.  248  Kodeksu  karnego,  w  którym  w  obecnym  brzmieniu  nie  są  wymienione  wybory  do  Parlamentu  Europejskiego. Propozycję nowelizacji ww. przepisu zawiera art. 132 projektu.

Projekt ustawy o wyborze członków Parlamentu Europejskiego powtarza lub wprost odwołuje się do ugruntowanych w praktyce przepisów stanowiących swego rodzaju części ogólnej prawa wyborczego.

Projekt ustawy ma na celu uregulowanie całokształtu zasad i trybu przeprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyborów członków Parlamentu Europejskiego  –  w  tym  w  szczególności:

–        zasad  i  trybu  zgłaszania  kandydatów  oraz  sposobu  przeprowadzania  wyborów,

–        zasad uczestniczenia w nich obywateli polskich, jak i innych obywateli Unii Europejskiej,

–        zasad prowadzenia i finansowania kampanii wyborczej,

–        warunków  ważności wyborów, a także

–        warunków sprawowania mandatu członka Parlamentu Europejskiego.

W art. 1 projektu  określona została materia regulowana przepisami ustawy o wyborze członków Parlamentu Europejskiego z wyraźnym uwypukleniem, że są to przepisy prawa wyborczego obowiązujące na terytorium  Rzeczypospolitej Polskiej i odnoszą się do udziału w tych wyborach zarówno obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, jak i innych  obywateli Unii Europejskiej .

Treść art. 2 i art. 3  projektu  jest wyrazem implementacji odpowiednich przepisów prawa  obowiązującego w  Unii Europejskiej. Określają one liczbę członków Parlamentu Europejskiego wybieranych  w Polsce oraz zasady wspólne na jakich mają być przeprowadzane powszechne i bezpośrednie wybory do Parlamentu Europejskiego we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej. Zostały one ustalone w art. 190 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE) oraz  w  Akcie z 1976 r. w sprawie wyborów członków Parlamentu Europejskiego w bezpośrednich i  powszechnych wyborach w brzmieniu nadanym po jego nowelizacji Decyzją Rady Unii Europejskiej z 2002 r.

W art. 4  przedkładanego projektu  ustawy  określony został status polityczny i prawny członka Parlamentu Europejskiego. Stosownie do wspólnych zasad obowiązujących w Unii Europejskiej, członkowie Parlamentu Europejskiego nie mogą być związani żadnymi instrukcjami i nie mogą otrzymywać mandatu wiążącego (mandat impératif). W przedkładanym projekcie ustawy o wyborze członków Parlamentu Europejskiego podjęto jednocześnie próbę prawnej definicji politycznego mandatu członków Parlamentu Europejskiego, stanowiąc że są oni "przedstawicielami społeczności obywateli Unii Europejskiej". W ten sposób zostało uwypuklone, że polski ustawodawca traktuje Parlament Europejski  jako przedstawicielstwo społeczeństwa obywatelskiego Unii Europejskiej.

Przepisy art. 5  projektu  są powtórzeniem zasad wspólnych obowiązujących w Unii Europejskiej ustanawiających reguły niepołączalności (incompatibilitas) mandatu członka Parlamentu Europejskiego. Mandatu  tego  nie można łączyć z piastowaniem stanowisk w organach i instytucjach Unii Europejskiej  wskazanych  w  art.  5  projektu  ustawy.

W  projekcie  ustawy  implementuje się również na grunt polskiego prawa wyborczego obowiązującą w Unii Europejskiej od 2002 r. zasadę niepołączalności mandatu członka Parlamentu Europejskiego ze sprawowaniem mandatu członka parlamentu krajowego. W projekcie  ustawy, obowiązujący w Unii Europejskiej zakaz łączenia mandatu członka Parlamentu Europejskiego z jednoczesnym piastowaniem stanowiska w rządzie państwa członkowskiego został przystosowany do polskich uwarunkowań konstytucyjnych. Wyraźnie więc precyzuje się, że członek Parlamentu Europejskiego nie może być jednocześnie członkiem polskiego rządu, tj. zasiadać w Radzie Ministrów ani piastować stanowiska sekretarza stanu.  Członek Parlamentu Europejskiego nie może także zajmować stanowisk lub funkcji, których stosownie do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw nie można łączyć z mandatem posła lub senatora. Mandatu członka Parlamentu Europejskiego nie można zatem łączyć m.in. z funkcją Prezesa Narodowego Banku Polskiego, Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, Rzecznika Praw Obywatelskich, członka Rady Polityki Pieniężnej, członka Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, ambasadora oraz z zatrudnieniem w Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej lub z zatrudnieniem w administracji rządowej. Akt z 1976/2002 r. w sprawie wyborów członków Parlamentu Europejskiego w bezpośrednich i  powszechnych wyborach dopuszcza możliwość rozszerzenia zasady niepołączalności mandatu członka Parlamentu Europejskiego z jednoczesnym piastowaniem stanowisk i funkcji w państwie członkowskim (art. 6 ust. 2).

W odniesieniu  do  praw  wyborczych  obywateli Unii Europejskiej, zachodzi  konieczność  wdrożenia  do polskiego  ustawodawstwa  Dyrektywy  Unii  Europejskiej  nr  93/109/WE  z  6  grudnia  1993 r.

Na mocy art. 19 (dawny 8 b) § 2 TWE, każdy obywatel Unii Europejskiej zamieszkały w którymkolwiek z państw członkowskich, którego nie jest obywatelem, ma prawo głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego na tych samych warunkach, co obywatele tego państwa. Wykonaniu tego postanowienia służy przyjęta przez Radę Unii Europejskiej 6 grudnia 1993 r. Dyrektywa nr 93/109/WE o szczegółowych postanowieniach dotyczących prawa głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego dla obywateli Unii zamieszkałych w państwach członkowskich, których nie są obywatelami (Dz. Urz. WE 1993, Nr L 329, 30.12.1993).

Projekt ustawy transponuje do polskiego porządku prawnego postanowienia zawarte w  tej  Dyrektywie. I  tak  w  szczególności:

1)       zapisano  rozszerzenie zakresu podmiotowego ustawy na obywateli Unii Europejskiej,

2)       przyznano prawa wybierania (czynne prawo wyborcze) obywatelom Unii niebędącym obywatelami polskimi, pod warunkiem stałego zamieszkiwania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i umieszczenia ich w stałym rejestrze wyborców. Aby umożliwić obywatelom Unii, o których mowa wyżej, pełne korzystanie z przysługujących im praw,  w  projekcie  ustawy w art. 134 proponuje  się stosowne  znowelizowanie  ustawy  z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu RP i do  Senatu RP  w części dotyczącej rejestru wyborców, tworząc możliwość umieszczania w rejestrze, w jego części  B, także obywateli Unii.

3)        zapisano, że nie ma czynnego prawa wyborczego obywatel Unii pozbawiony praw wyborczych w państwie pochodzenia,  czyli  państwa  którego  jest  obywatelem

4)       przyznano  prawo kandydowania obywatelom Unii niebędącym obywatelami polskimi, z zastrzeżeniem 5-letniego okresu stałego zamieszkiwania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej (domicyl). Obywatel Unii Europejskiej, niebędący obywatelem polskim, który chce kandydować w wyborach do Parlamentu Europejskiego może w ciągu tego 5-letniego okresu mieszkać w różnych państwach członkowskich Unii Europejskiej, a okresy zamieszkiwania w tych państwach podlegają sumowaniu. Zastrzeżenie to dotyczy także obywateli polskich.

Przedkładany  projekt  ustawy  zakłada,  że  wybory  do  Parlamentu  Europejskiego  odbywające  się  na  podstawie  tej   ustawy  przeprowadzane  są  wyłącznie  w   kraju.  Obywatele  polscy  bowiem  mogą  głosować  w  innych  państwach  członkowskich  Unii  Europejskiej  tak  jak  obywatele  innych   państw  członkowskich  UE  mogą  głosować   w  Polsce. 

W  projekcie   ustawy  zrezygnowano  również  z   tworzenia  obwodów  głosowania  na  statkach  morskich,  ponieważ  coraz  mniej  statków  odpowiada  kryteriom  ustalonym  w art. 31  Ordynacji   wyborczej  do  Sejmu  RP  i  do  Senatu  RP.

Akt z 1976/2002 r. w sprawie wyboru członków Parlamentu Europejskiego w bezpośrednich i powszechnych wyborach w art. 11 ust. 3 przewiduje, że Parlament kolejnej kadencji zbiera się z mocy prawa po upływie 1 miesiąca od zakończenia wyborów. Uregulowanie to nakłada na państwa członkowskie obowiązek szybkiego i sprawnego ustalenia wyników wyborów oraz przeprowadzenia ich weryfikacji. W tym celu w projekcie ustawy proponuje się  skrócenie terminów procedur  związanych z ustalaniem wyników wyborów. W projekcie ustawy przyjęto zasadę domniemania ważności wyborów. Nie ma więc potrzeby stwierdzania ważności wyborów przez Sąd Najwyższy. Do Sądu Najwyższego kierowane zaś mogą być protesty wyborcze, w wyniku których w skrajnym przypadku może być orzeczone unieważnienie wyboru określonego członka Parlamentu Europejskiego, co oznacza utratę mandatu w Parlamencie Europejskim. 

Zgodnie z  wymaganiem  Aktu z 1976/2002 r. w sprawie wyborów członków Parlamentu Europejskiego w bezpośrednich i powszechnych wyborach, system wyborczy zaproponowany  w  projekcie  ustawy  oparty jest o zasadę proporcjonalności. . W związku  z  tym  tworzy  się  wielomandatowe  okręgi wyborcze.

W  projekcie  ustawy  proponuje  się  utworzenie  13-tu okręgów  wyborczych,  których  obszar  określa  Załącznik  nr 1. 

Przyjęto system  wyborczy  wzorowany  na niemieckim  systemie  wyborczym do Parlamentu Europejskiego. Jego  istota  polega  na  tym,  że  w  skali  globalnej  o  podziale  mandatów  pomiędzy  komitety  wyborcze  decyduje  wynik  głosowania  w  całym  kraju,  a  jednocześnie mandaty przydziela  się  w  okręgach  wyborczych   stosownie  do  liczby  głosów  oddanych  na  listy  okręgowe  komitetów  wyborczych,  które  uczestniczą  w  globalnym  podziale  mandatów.

W  każdym  okręgu  mogą   być  zarejestrowane  listy kandydatów,  obejmujące  od  3-ch do  9-ciu  kandydatów.

Zgodnie  z  utrwaloną  od 1990 roku w polskim prawie wyborczym techniką  głosowania  na  listy  otwarte,  każdy  wyborca  ma  możliwość wskazania  swoich preferencji  personalnych  oddając  głos  na  konkretnego  kandydata  w  ramach  zarejestrowanej  listy  kandydatów,  na  którą  głosuje.

Podział  mandatów  pomiędzy  poszczególne  komitety  wyborcze  (partie  polityczne),  które  zarejestrowały  listy  dokonywany  będzie  w  dwóch  fazach.

W  pierwszej  fazie  wszystkie  50 (bądź 54)  mandaty  dzielone  będą  globalnie   między  komitety  wyborcze  (partii  lub  ich  koalicji)  proporcjonalnie  do  liczby  głosów  oddanych  w  całym  kraju  na  listy  poszczególnych  komitetów  wyborczych.  Tu  ma  zastosowanie metoda  dHondta.

W podziale mandatów uwzględnione  będą  wyłącznie listy kandydatów tych komitetów wyborczych, które otrzymały co najmniej 5 % ważnie oddanych głosów w okręgach wyborczych na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej . Próg ten odnosi się również do koalicji wyborczych. Podwyższenie progu w stosunku do koalicji wyborczych, znane polskiemu prawu wyborczemu, na poziom wyższy niż 5 %, stałoby w sprzeczności z  art. 3 Aktu z 1976/2002 r. w sprawie wyborów członków Parlamentu Europejskiego w bezpośrednich i powszechnych wyborach.

Następnie  –  w  drugiej  fazie  –  uzyskane  mandaty  przez  dany  komitet  wyborczy  (partię lub koalicję  partii)  rozdzielane  będą, metodą  Hare-Niemeyera,  między  listy  okręgowe  tegoż  komitetu  wyborczego  proporcjonalnie  do  oddanych  na  nie  głosów  w  poszczególnych  okręgach  wyborczych.

Uzyskane zaś  przez  komitety  wyborcze w  okręgu  mandaty  będą  przyznawane  tym  kandydatom,  którzy   otrzymali  najwięcej  głosów  na  danej  liście,  której  mandat (mandaty)  przysługują . 

Zasady tworzenia komitetów wyborczych i zgłaszania okręgowych list kandydatów są analogiczne do rozwiązań przyjętych w Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

Podobnie rzecz się przedstawia ze sprawami finansowania kampanii wyborczej i badania sprawozdań finansowych komitetów wyborczych.

W projekcie przewidziano dotację  z  budżetu  państwa  tytułem zwrotu dla komitetów wyborczych kosztów kampanii wyborczej, lecz wyliczanej na innej zasadzie niż w wyborach do Sejmu i do Senatu.

 Wzorem ustaw wyborczych do Parlamentu Europejskiego przyjętych w innych krajach w projekcie ustawy zawarte są nakazy publikowania niektórych urzędowych obwieszczeń lub informacji w  tzw. języku roboczym, za który uznano język angielski. Odpowiada  to  zaleceniom  Dyrektywy Rady  Unii  Europejskiej nr 93/109/WE.

W  projekcie  ustawy  przewiduje  się, że  postanowienie  o zarządzeniu  w  Polsce wyborów   do  Parlamentu  Europejskiego  wydawać  będzie  Prezydent  Rzeczypospolitej. Jednakże  w  kwestii  wyznaczenia   daty  wyborów   jest   on  skrępowany  prawem  unijnym  i  decyzją   Rady  Unii   Europejskiej  w  sprawie  wyznaczania  okresu  wyborczego.  To  nowe  dla  polskiego  prawa  wyborczego  pojęcie,  którym jest  "okres  wyborczy",  oznacza  4  dni  –  od  czwartku  rano  do  niedzieli  wieczorem  –  tego  samego  tygodnia,  w  którym  odbywają  się   wybory  do  Parlamentu  Europejskiego  jednocześnie  we  wszystkich  państwach   członkowskich.

W  projekcie  ustawy  przyjęto  założenie, że  w  Polsce  dniem  wyborów  będzie jeden  dzień  wolny  od  pracy,  którym  zwyczajowo  jest niedziela  –  co  odpowiada  naszej  utrwalonej  tradycji  przeprowadzania   wyborów.

Zgodnie ze zobowiązaniami Rzeczypospolitej Polskiej poczynionymi w trakcie negocjacji akcesyjnych, prawo regulujące zasady i tryb przeprowadzenia wyborów członków Parlamentu Europejskiego na terytorium Rzeczypospolitej powinno wejść w życie wraz z datą wstąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej. Przesunięcie na maj 2004 roku terminu akcesji, w połączeniu z czerwcową (w 2004 r.) datą kolejnych wyborów do Parlamentu Europejskiego, powoduje potrzebę przyspieszenia daty wejścia w życie ustawy, tak by zachować wszystkie przewidziane w projekcie terminy wyborcze. Dla ich zachowania ustawa powinna wejść w życie nie później niż na 90 dni przed dniem wyborów .

W przedkładanym projekcie ustawy proponuje się jako datę wejścia w życie ustawy dzień 1 marca 2004 r.,  czyli  o dwa  miesiące  wcześniej  przed  dniem  planowanego  wstąpienia  Polski   do  Unii  Europejskiej.