- Aktualności
- Wyznania religijne
- Mniejszości narodowe i etniczne w Polsce
- Ustawa o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym
- Komisja Wspólna Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych
- Dotacje i konkursy
- Strategie rozwoju oświaty
- Program na rzecz społeczności romskiej w Polsce
- Romowie w Polsce - kalendarium wydarzeń
- „Komponent romski” PO KL
- Konwencja ramowa Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych
- Europejska karta języków regionalnych lub mniejszościowych
USTAWA
z dnia 6 czerwca 1997 r.
Kodeks postępowania karnego.
(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późń. zm.)
Art. 72. Jeżeli oskarżony nie włada językiem polskim, postanowienie o przedstawieniu, uzupełnieniu lub zmianie zarzutów, akt oskarżenia oraz orzeczenie podlegające zaskarżeniu lub kończące postępowanie doręcza się oskarżonemu wraz z tłumaczeniem; za zgodą oskarżonego można poprzestać na ogłoszeniu przetłumaczonego orzeczenia kończącego postępowanie, jeżeli nie podlega ono zaskarżeniu.
Art. 204. § 1. Należy wezwać tłumacza, jeżeli zachodzi potrzeba przesłuchania:
1) głuchego lub niemego, a nie wystarcza porozumienie się z im za pomocą pisma,
2) osoby nie władającej językiem polskim
§ 2. Należy również wezwać tłumacza, jeżeli zachodzi potrzeba przełożenia na język polski pisma sporządzonego w języku obcym lub odwrotnie albo zapoznania oskarżonego z treścią przeprowadzonego dowodu.
§ 3. Do tłumacza stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące biegłych.
Art. 407. Oskarżonemu, który nie włada językiem polskim, należy przed udzieleniem głosu przetłumaczyć przynajmniej skrót przemówień.











Biuletyn Informacji Publicznej
Pokaż listę serwisów